Dichtwoorden van toen en nu

8 juli 2014

GEËRFD

pa,

ik zoek jou
in het streepje licht

het zinnebeeld

dat nimmer sterft

van de traan

maak ik een lach

teken herinneringen op

creëer een vadersdag

winternatuur zo puur

gepenseeld, gesigneerd

ingelijste bewondering

op de muur

geërfd…

* Bij een schilderij gemaakt door mijn vader*

8 juli 2014

18 juni 2014

OCH, ZIE MIJ HIER STAREN

hoe diep mijn zucht

langs het vensterraam

morgenzorgen mengen

zich in de schrale lucht

een spoor van zand

leidt naar de hof

een vertrouwde zetel

nodigt als een open hand

och, zie mij hier staren

de verte heeft geen weet

van dat…

hetgeen ik wil bewaren

ik kerf het in de nerven

van een vallend blad

zo is het vastgelegd

de aarde zal het erven

17 juni 2014

* Voor een dichter *

13 juni 2014

VOOR EEN NATUURKIND

ik zag een droomgezicht
het mooiste licht
alsof de einder brandde

het leek zo simpel
maar niets was minder waar
iets van Heiligs was daar

later, ja, later
vertel ik van het water
van de fluister in de wind

dan kwast ik doeken vol

kleurpigmenten

voor een natuurkind

13 juni 2014

HET GEBEURT GEWOON

elke dag wat zwart

maar toch, de bloemen
de merkbare liefde

een pasgeboren kind

het gebeurt gewoon

elke dag een wonder

gebeurtenis tegen het licht

rooskleurig in het floers

ik draai mijn hoofd

naar het levendige

zwevend in de lucht
ik lach en zucht…

12 juni 2014

Foto H Tolboom

25 mei 2014

GEAARD

ooit waren er vogels

mijn vader hoorde

vernam het als hoop

als een verwachten

het lied door de dag

ooit waren er bloemen

mijn vader zag

de aaiende vlinder

op het hartje rusten

ik zag zijn lach

ooit was er mei

was er verwondering

om de wulp in de wei

het handje

in een hand gelegd

nu is er leegte

ondanks…

dan heb ik niets

teveel gezegd…

25 mei 2014

Foto H Tolboom

ZO POESLIEF

Milly

haar pootjes dansen

op het parket

fluwelenkussentjes

raken het oppervlak net

rinkelbelletje verklikt

haar gaan en staan

poeslief geeft ze kopjes

zo krijgt ze veel gedaan

ze spint muizenissen

over blikjes tonijn

en o, een zachte schoot

dat slaapt zo fijn

onze Milly

vol geriefelijkheid

ik wens een gouden kroon

voor deze schattige majesteit

25 mei 2014

Milly- eigen foto

7 mei 2014

ER IS IETS...

de deemster schrijft het verhaal

rust legt zich op een vervlogen dag

tijd waarin alles voorhanden was

maar ook niets

het hart zocht naar iets…

naar het befaamde lied

toewijding van een verenpracht

ik hoorde enkel een kraai

ze scherpte wat in haar nest:

“Blijf jij maar ver van mij vandaan”

straks komt de nacht

zullen de bomen zwijgen

enkel de wind spreekt

in zijn bekende ritseltaal

misschien…

zal mij de maan verschijnen

het licht waar ik zo van houd

wordt mijn ster opnieuw geboren

dan is er toch niets verloren…

7 mei 2014

Foto H Tolboom

VOEL, ZIE

(voor Marleen en Snorri)

de zon, het licht
raakt mijn gezicht
ik knijp mijn ogen toe
val in gedachten
en hoor het lied

van jou, van mij
van ons allebei

soms
in verloren nachten
zoek ik op de tast
ik laat je niet gaan
houd je beeld vast

ik, jij
wij allebei

6 mei 2014

28 april 2014

MIRAKEL

(liefde is een glas dat kan
breken wanneer men het
slapjes of te stevig vasthoudt)
--Russisch spreekwoord--

wondermooi als de lente

zo noem ik jou

je bent me zo innig

teer soms als een glas
het kristal dat rust
in de palm van mijn hand

breekbaar als de iele
eerste lentebloemen
die ik zou willen plukken
schikken in een siervaas

wondermooi als de lente

zo noem ik jou

je weet me te raken
als de waas op de wei
druppels prille morgentijd
op een bloesemschoonheid

ik laat je gaan, ik houd je vast
als de schitter van een kelk
een weerschijn van liefde
draait jouw verve in me rond

wondermooi als de lente

Foto H Tolboom

25 april 2014

NY EDDA

woorden van de zee
golven en witte beren
sterke stoere heren
hebben het ijs gebroken

de weg verhaalt
van spiedende ogen
rond nachtregenbogen
dagdromen op Noord

de treurwilg knikt
langs de rivier van smart
westwaarts is het hart
van lenteminnen

hij die is verdwenen
de nazaat in heugenis
danst rond de zonnevis
en schept zijn planeet

hemelbollen vonken
als alles donker schijnt
het daglicht verdwijnt
zal het geluk toch stromen

een steen, een betovering
raakt de mens, de spil
zij weent haar tranen stil
op een open boek

24 april 2014

Vrij bij de e-bundel van Snorri Nidhogsson

13 april 2014

VADERSNAAM

een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken

het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen

is het al vier weken?

het is alsof de vlinders
langer dan ooit slapen
de bij haar weg niet weet

in een treurig zoemen
zoekt naar de bloemen
haar vleugeltjes verzwaard

ik slinger me nog
als een meander door de tijd
met de stroming mee

een naam rust in de zon
dierbaar wiegt de wind
een laatste groet op een lint

© Hilly Nicolay
13 april 2014

Eigen foto

6 april 2014

MIJN HART KENT, WENT

in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied

mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad

ik ben ik
tot de morgentijd

mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance

een hunkering lispelt
langs begroeide muren
waar de kleine vogels
werken aan een nest

hoor, de lente roept

ik nodig haar op mijn hand
ze schrijft genegenheid
een groei en bloeirefrein

ik ben ik

dat wat ik wil zijn

6 april 2014

Foto H tolboom