14 juni 2026

WEGDROMEN

 

                                                                                          Foto H Tolboom

 

In Engeland kan men nog dromen
Schapen hebben daar een naam
De kudde leeft het leven saam
Op de hei, of onder schaduwbomen
 
De mooie dikke wollen vachten
Worden met de hand geschoren
Vele malen wordt een lam geboren
Veeltijds in de lentenachten
 
Och wie zou er nog willen spinnen
Bruikbare draden samen twijnen
Wie zal dit werk nog beminnen…
 
De spinsters zullen beginnen
nu dit ambacht zal verdwijnen
met workshops voor vriendinnen
 
 
© Hilly Nicolay
 
Opdracht: Italiaans sonnet voor een poëzie cursus
 

2 juni 2026

LAAT HET LENTE, LENTE ZIJN

                                                                   Foto: H Tolboom

 

Ik wentel mij in zonneschijn.
En in het gras droom ik mijn dromen.
O ja, de lente is een medicijn.
Laat een glimlach tot leven komen.
De mensen dansen op het plein.
Ik voel de adrenaline stromen.
Drie bolletjes ijs, hoe fijn…
Lente, ik heb de eerste kievit al vernomen.
 
© Hilly Nicolay
 
Een octaaf, opdracht voor een poëziecursus

 

 

20 mei 2026

O SCHONE NACHTEGAAL

  

Zei niet mijn stem: o schone nachtegaal,
zo hoog in de boom.
Kom binnen in mijn droom,
tover voor mij jouw vogeltaal.
 
Jij zit daar hoog in de top,
ik kom je vergezellen.
Mijn mond komt jouw vertellen,
het leven in een notendop.
 
De hoop, de liefde voor jouw lied,
ik ben het niet verloren.
Jouw klanken elke dag te mogen horen.
Tot slot, nee ik vergeet je niet.
 
Zei niet mijn stem: o schone nachtegaal,
zo hoog en loom in de boom.
Kom binnen zonder schroom in mijn droom,
tover voor mij jouw vogeltaal.
 
 
© Hilly Nicolay
 
Gedicht met O klanken,
Geschreven opdracht voor een poëziecursus
  


12 mei 2026

STUKJE PARADIJS



laat mij bij de bloemen zijn
de bloeiers in de tuin
 
mijn ogen open voor de tinten
die de natuur ons geeft
 
ademloos genieten
van al wat om mij leeft
 
een briesje in de bomen
de ruisende zuiderwind
 
laat mij genieten van de vogel
pikkend naar een worm
 
de stilte om mij heen
gaat nooit vervelen
 
want plots is er de merelwijs
in een stukje paradijs
 
 
© Hilly Nicolay
12 mei 2026

31 maart 2026

NOOIT MEER ALLEEN

 

Uw wakende ogen
om ons heen
wat een blijdschap
wat een rust
nooit meer alleen
 
 
Uw dierbare liefde
om ons heen
wat een vertroosting
wat een zekerheid
nooit meer alleen
 
 
© Hilly Nicolay
 
 
*geschreven voor het 40 dagenboekje
 
 
 
 
 

 


12 maart 2026

MOEDER

                                                                         Foto: H Tolboom

 

 

Vele keren uw handen strelen.
O, of dat nog weer eens kon.
Zo warm, zo licht in de zon.
Uw nare ziekte keren, helen.
De onvoorwaardelijke liefde delen.
 
Vele keren uw wangen kussen.
O, telkens weer het ontmoeten,
als het nodig is op blote voeten.
Geen terugkerend verdriet en ondertussen
vele keren het moede lichaam in slaap sussen.
 

© Hilly Nicolay
12 maart 2026


* gedicht geschreven voor een poëziecursus 


 


3 februari 2026

OMSLAG

 


de stilte van de winter
geeft mij rust en kracht
 
krakende sneeuw
heeft voor mij
 
een donsdeken gelegd
over kille woorden
 
in de luwte
van warme gebaren
 
vertoont het leven
waar het om gaat
 
 
de stilte van de winter
drukt langzaam en zacht
 
bewogenheid in mijn hart
die ik zal bewaren
 
© Hilly Nicolay
3 februari 2026