ZOEK MIJ MAAR NIET

en ik droom mezelf
naar de drijvende wolken
ik wieg wat woorden
in het zicht van het licht
 

bij de zon is niets verloren

wordt liefde geboren
 

ik fluit mijn heimwee

naar de vlucht van de vogels
ze kennen het refrein

zoek mij maar niet
ik wil daar wat langer zijn
want daar,

daar voel ik geen pijn
 
© Hilly Nicolay
24 februari 2014

 

STEEVAST

(Valentijnsdag)

liefde
rood als de wijn
behoeft geen dag
maar alle dagen

liefde
een mijmering
een glimlach
zonder vragen
 
© Hilly Nicolay
14 februari 2013



Eigen foto

EN OCH, HET LIJKT...

nog eens het kussen opschudden
een zachte aai over zijn wang
jouw stilte in zijn handen leggen
fluisterend welterusten zeggen
        
slaap maar, toe, slaap maar…
 
de tijd verstrijkt
en och, het lijkt
       
dat de donkere nacht
hem naar de morgen zal dragen
wat zou je op dat ogenblik
nog kunnen, durven vragen…       
 
© Hilly Nicolay
5 februari 2013

- Bij ziekte –

GEDICHTENDAG, TROTSE DAG

de aarde broeide vandaag
letters ontloken
als bloesembomen
verzen werden geschreven
 
uitgesproken ook
door dichtersmonden
die verwondering vonden
in de universiteit van het leven
 

kunstige sterren straalden

op open podia
ook muurbloempjes namen deel   
lazen op het enge toneel
 
gedichtendag
emotievol, glimlach
trotse dag
 
© Hilly Nicolay
 

Gedichtendag 2014

thema: verwondering

 

 

STILZWIJGEN

ik dwaalde
door het januariwoud
al liet de winter zich
nog niet zien
het was er koud

de wind speelde er

met het mistkleed
een markant breiseltje
van spinnendraden
rustte er op het oude hout
 

wat spelende reeën

zo heel dichtbij
zielenrust van binnen
stil jaargetij
waarvan ik toch wel houd
        
© Hilly Nicolay
22 januari 2014



Foto  Hilly Nicolay

 

MENS OP DE GRENS

als uw gedachten gaan zwerven
woorden als sneeuwvlokken smelten
onbereikbaar de wereld in wazen
 
u tracht om helder te zijn
doch uw ogen verschralen
achter groezelige brillenglazen
 
o wens…
 
mochten dan daar in de stilte
onze harten elkaar aanraken
nog even ver van die andere grens
 
in dat ogenblik, een beetje voelen
vasthouden aan dat wat blijft
de unieke mens
 

© Hilly Nicolay

13 januari 2013
 
- Bij dementie -

LICHTJES

de ster in het donker
fonkeling in de verte
 

de schapen en de herders

op het veld zijn stil
 

het lied van liefde klinkt

engelenzang bereikt de aarde
 
een kindje in een stal
brengt lichtjes overal
 
****
 
de dichter dicht dromen
van vrede, vriendschap
 
en hoopt dat de woorden
tot leven zullen komen
 

© Hilly Nicolay

24 december 2013

 

eigen foto

 

WINTERKONING (haiku)

Foto Winterkoning: H Tolboom

KIND VAN DE WIND

het is stil
zo stil
enkel de wind
zachtjes maar
 

de wind is er altijd
draait rond en rond

wuift door het riet

wiegt een lied
op meeuwenvleugels
in het verheven blauw
 

o, als ik iets kon wensen
dan werd ik het kind

kind van de wind

en ik wist wel
ja, ik wist wel
waar ik waaien zou…
 

© Hilly Nicolay

15 december 2013
 

* dagboeknotitie

DICHTER DAN...

hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…

de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak

bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven

vruchten smaken zoet

op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
 

hij veert op, schuchter nog

zijn hand glijdt naar de pen
hij wil gedachtes draperen
dat wat ook eens was…
-
de middag, de tijd
een merel kraakt een tak
de dichter blijft schrijven
o, laat nog even die stilte blijven

(aan een dichter)

© Hilly Nicolay

8 december 2013

Foto H Tolboom

IK ZOU HET MOETEN WETEN

ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
 

geuren roken minder rot

van dat wat sterft
 
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft

en och

 
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
 
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht
 

© Hilly Nicolay

26 november 2013

eigen foto

BLOEMEN OP EEN ZONDAGSKLEED

Voor Micheline
 

haar ogen vinden de schaduw

het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
 
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
 
ze weet
 

de zomerzwaluwen gaan

het afscheid rust
in een vleugelzwaai
 
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
 
ze gelooft
in de streling van elk seizoen
de vuurgloed van het licht
 
spint een levensdraad
schrijft woordkruimels
tot een voedzaam gedicht
 
ze is een merel
die in dauwdruppelklanken
het ochtenduur bezingt
 

-

 

ik lees haar ogenblik

haar ademtocht
waarmee ze haar wereld omringt
 
© Hilly Nicolay
19 november 2013

Foto H Tolboom