MENS OP DE GRENS

als uw gedachten gaan zwerven
woorden als sneeuwvlokken smelten
onbereikbaar de wereld in wazen
 
u tracht om helder te zijn
doch uw ogen verschralen
achter groezelige brillenglazen
 
o wens…
 
mochten dan daar in de stilte
onze harten elkaar aanraken
nog even ver van die andere grens
 
in dat ogenblik, een beetje voelen
vasthouden aan dat wat blijft
de unieke mens
 

© Hilly Nicolay

13 januari 2013
 
- Bij dementie -

LICHTJES

de ster in het donker
fonkeling in de verte
 

de schapen en de herders

op het veld zijn stil
 

het lied van liefde klinkt

engelenzang bereikt de aarde
 
een kindje in een stal
brengt lichtjes overal
 
****
 
de dichter dicht dromen
van vrede, vriendschap
 
en hoopt dat de woorden
tot leven zullen komen
 

© Hilly Nicolay

24 december 2013

 

eigen foto

 

WINTERKONING (haiku)

Foto Winterkoning: H Tolboom

KIND VAN DE WIND

het is stil
zo stil
enkel de wind
zachtjes maar
 

de wind is er altijd
draait rond en rond

wuift door het riet

wiegt een lied
op meeuwenvleugels
in het verheven blauw
 

o, als ik iets kon wensen
dan werd ik het kind

kind van de wind

en ik wist wel
ja, ik wist wel
waar ik waaien zou…
 

© Hilly Nicolay

15 december 2013
 

* dagboeknotitie

DICHTER DAN...

hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…

de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak

bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven

vruchten smaken zoet

op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
 

hij veert op, schuchter nog

zijn hand glijdt naar de pen
hij wil gedachtes draperen
dat wat ook eens was…
-
de middag, de tijd
een merel kraakt een tak
de dichter blijft schrijven
o, laat nog even die stilte blijven

(aan een dichter)

© Hilly Nicolay

8 december 2013

Foto H Tolboom

IK ZOU HET MOETEN WETEN

ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
 

geuren roken minder rot

van dat wat sterft
 
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft

en och

 
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
 
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht
 

© Hilly Nicolay

26 november 2013

eigen foto

BLOEMEN OP EEN ZONDAGSKLEED

Voor Micheline
 

haar ogen vinden de schaduw

het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
 
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
 
ze weet
 

de zomerzwaluwen gaan

het afscheid rust
in een vleugelzwaai
 
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
 
ze gelooft
in de streling van elk seizoen
de vuurgloed van het licht
 
spint een levensdraad
schrijft woordkruimels
tot een voedzaam gedicht
 
ze is een merel
die in dauwdruppelklanken
het ochtenduur bezingt
 

-

 

ik lees haar ogenblik

haar ademtocht
waarmee ze haar wereld omringt
 
© Hilly Nicolay
19 november 2013

Foto H Tolboom

 

 

MISSCHIEN WEL...

ik zag

hoe jij ook stiefelt

met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
 

gelijk de eenzame eik

die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen

misschien wel

 
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
 
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren
  

© Hilly Nicolay

13 november 2013

 

 

VERHALENSTORM EN POËZIEREGEN

elkaar ontmoeten
in de vochtige herfst
 

daar waar het rag zich strikt

langs de gevels van het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
 
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
 

geraken in een poëzieregen

helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur geboren
zonder schroom, zonder grens
 
mens naast mens
in het ogenblik verloren
 
Hilly Nicolay
7 november 2013
  

n.a.v. Verhalen en gedichten over de natuur: Voor vertellers, schrijvers, dichters, poëten en publiek op 6 november in natuurcentrum De Koppel – Hardenberg.

 

Foto  H Tolboom

ALS DRUPPELS DROGEN

langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
 

ik vlij een bonte bloei

over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
 

de zon is als een wollig vest

ik draai me warm en pirouetteblij
tussen de bronzen blarensprei
  
© Hilly Nicolay
3 november 2013

 

Eigen foto

IK SPROKKEL...

als regendruppels
laat je tranen zweven
ze blijven hangen
aan wimpers en wangen

geen woorden

overbodige woorden
ze mengen zich
tot een geheel
 

het doek

blijft op een kier
een wazige uitvoering
voltrekt zich op een toneel
 

twijfels

geraken als zandkorrels
rond een zee van vragen
ze schuren diepere lagen

-

ik sprokkel vrolijkheid
uit elke zomerzin
de wereld van morgen
het licht dat ik bemin
 

© Hilly Nicolay

27 oktober 2013

 

Foto  Hilly Nicolay

PORSELEINEN STILTE

Voor Kerima

de stilte schrijft zich

als een porseleinen licht
 
door een zeelandschap
in kleine schelpen
 
een tere vogel
in een woordenschat
 

verzamelde stilte

echoënd op de golven
 

zwijgend, vertellend

van hemelkleurig verlangen
 
en ik hoor het, ja,
het zweeft door elk gedicht
 

© Hilly Nicolay

8 september 2013

Foto  Hilly Nicolay