OCH VREDELIEF...

op knoestige takken zingt
de nachtzwaluw zijn lied
een soldatenhart huilt zachte
tonen van verdriet
 

zwart kleuren de wolken

deze sterrenloze nacht
ver van zijn geboorteland
houdt hij in het stille de wacht
 
herinneringen die hem in
zijn binnenste kwijnen
voelen als speldenprikkende
droeve ingeslopen pijnen
 
och vredelief…
hij kan maar niet vergeten
zouden zij aan de andere kant
van de aarde dat wel weten…
 

© Hilly Nicolay

Gedicht uit 2008

 

OMDAT...

hoe je niet één keer
in mijn woorden dook

of zocht

naar het metrum
het fluisterende in mijn rijm
waarin mijn vertrouwen lag

en je geen weet had
van mijn diepte
het gevoel waarmee
ik elke letter voorzag

-

zo zal mijn poëzie
voor jou
enkel raadsels geven
geruisloos verder leven
 
© Hilly Nicolay
14 oktober 2013

UITVISSEN

zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd
zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…

waar zou ik willen zijn?

 

is er wel dat blanke strand

dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
 
vind ik nog de schoren?
 

ik zal het uit moeten vissen

een lijn in het diepe gooien
de dobber op het golfgeklots
in mijn oogopslag de baat

zou ik verder dan ver kunnen zien

vroeg of laat…
 

© Hilly Nicolay

6 oktober 2013

 

Eigen foto

 

ENKEL MUIZENISSEN...

klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
 
net als ik…
 

in diepe gedachten

leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein
 
twijfels passeren gelijk de wind
ik dicht er mezelf een vers
van een nieuwe morgen
ruimte, kansen en zomerzin
maar weet,
de herfst staat in de wacht
 

er komt een slapeloze nacht

waarin ik geen antwoord vind
 
enkel muizenissen…
 
© Hilly Nicolay
23 september 2013

Foto H Tolboom

 

WOORDEN VOOR EEN KIND

gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
 
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
 
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend op glanzende regenbellen
 

zomaar, zo gewoon

de bekoorlijkheid
van paars-rode kattenstaarten
gedijend groeiend, bloeiend
tussen de natte voeten
van het wuivend riet
 

-

 
zoveel nog
zou ik willen vertellen
over alles wat de natuur biedt
mijn scheppende verhalen
tot een remedie vertalen
 
voor een kind
 

© Hilly Nicolay

8 september 2013

Foto H Tolboom

 

 

 

 

 

 

 

 

IN DE GROENE VOGELTUIN

ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
 
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
 
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
 
en och
toch
draag ik het vraagteken
 
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
 
ook weer veel te vroeg
 
Hilly Nicolay
1 september 2013

Eigen foto

 

 

 

HET KOMT GOED

een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad

kiltedruppels raken

een smaak van verlaten
pijnigen een hart
 

stilte schrijft zich

in vergeten gedachten
zoekt een openheid
 
-
 
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
 
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol goede moed

het komt goed

 

© Hilly Nicolay

28 augustus 2013
 
* Voor een dichter*

Foto: Hilly Nicolay

 

IN HET VOORBIJGAAN

zoveel mensen
kom ik tegen
enkelen raken soms
mijn hand
 
zomaar onverwachts
delen ze warmte
geven een glimlach
op een moeilijke dag
 

bewust of onbewust

is er een woord
of juist een ogenblik
van stil begrijpen
 

dat er soms een

ongenode schaduw ligt
zwarte kringen
die het licht omringen
 

zoveel mensen

kom ik tegen
onder een zonnedak
vol harmonie
 

zomaar onverwachts

geven ze een knipoog
van verstaan
in het voorbijgaan
 
© Hilly Nicolay
17 augustus 2013
 

*Geschreven voor een warm ontmoeten in Dwingeloo.
Dichters delen hun gedichten rond het kampvuur*

Eigen vakantiefoto, genomen ergens in het voorbijgaan

ALLEEN VOOR JOU

Dagboeknotitie

mag ik wonen in je dromen
elke dag…
 
in de strelende warmte
een hoekje van je gemoed
 

leven in jouw liefde

want dat voelt zo goed
 
laat mij delen in je stilte
in je woorden, jouw levensrefrein
 
mag ik elke dag
jij en ik zijn…
  

© Hilly Nicolay

17 juli 2013

 

 

WAT IK JE WIL ZEGGEN

zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
 
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
 
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
 

jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
 
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je geschreven dromen…
  
- wat ik je wil zeggen,

er is eb en vloed
dag en nacht
de ongekende kracht -

...bij een verdriet...
 
© Hilly Nicolay
17 juli 2013

 

Eigen foto

BLIJVEND DROMEN

weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
 

zo nabij blozen

met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
 

waar het zorgeloze kind

uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
 
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het plompenblad
 
vrij als de wind
vrij als een mens
vervagen van donkere dagen
een wens naar de wolken dragen
 

© Hilly Nicolay

 

*Geschreven rond het thema: ’Ik droom een toekomst’.

  Geplaatst in het elektronische magazine Po-e-zine nr.3

Foto  H Tolboom

 

VORSEN BIJ DE ZEE

nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
 

dat karrensporen volgt

het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
 
*

blijvend vorsen bij de zee

waar beelden ontwaken
terugkeer naar toen, de prille liefde
de gloed onder het hemeldak
die het parelmoeren binnenste
van de schelp wist te raken
  

© Hilly Nicolay

2 juli 2013

Het schilderij "Pearl" is

van de kunstenares Lies Goemans.