LENTEAANHEF

het water spiegelt

de zon ontvlamt zich

vogels negeren de rust

zijn niet te stillen

klanken doen het

ligusterblad trillen

ik kom

tot lente-ideeën

narcissen knikken

hun bol vol kleuren

de eerste hyacint

probeert te geuren

laagjes ijs schetsen de

nog aanwezige wintertijd

wat is toch het geheim

van deze zaligheid…

© Hilly Nicolay

29 februari 2016

-Schrikkeldag, een mooie zonnige dag

op de grens van winter en het vroege voorjaar-

 

Foto: H Tolboom

WITVLOKKIG

er dwarrelt sneeuw

op winterschone bomen

naakt wacht de vroege lente

onder een vernuftig sprei

innig pluizig omarmt

het wit het onbeschutte

een gloed van liefde twinkelt

koddig op vogelveertjes

rondborstige klanken

treffen de stilte

hoop wikkelt zich om

uitlopende twijgen

smetteloos

alles zo wonderbaar

nu niets dan zwijgen…

© Hilly Nicolay

14 februari 2016

Foto H Tolboom

EEN DICHTER VRAAGT MIJ...

zou het kunnen…

of is het toch een illusie

ik bedoel, zo vol gevoel

schrijven naar een doel

misschien is het één

van de talloze dromen

teveel denken aan

zoek ik naar iets

wat niet kan

of zelfs mag bestaan

wil ik te graag geloven

dat woorden

zich weten te ontplooien

gedachten kunnen stillen

is het iets onmogelijks vragen

dat ik mijn schrijfsels

vol overgave

de wereld in wil dragen…

© Hilly Nicolay

18 januari 2016

Foto: H Tolboom

VEILIG, VREDIG LICHT

Voor Micheline 

regenbelletjes verspreiden

zich op het koude keukenraam

in het tikken zoek ik de warmte

het ritme van vadersnaam

verwarring serveert zich

op het bekoorlijk porselein

tussen de innigheid van het gezin

nestelt zich het verlaten zijn

toch…

een ster aan ’t hemeldak

het allermooiste licht

veiligheid raakt de aarde

rust op een vredig gezicht

herinneringen

ik zal ze blijven dromen

afscheid wist ouderliefde niet uit

in een gelijkenis zal ik het tegenkomen

© Hilly Nicolay

Kerstdag 2015

* Bij haar gedicht: “mis je”

 

Foto H tolboom

KERSTGROET

FIJNE KERSTDAGEN 

Foto H Tolboom

IETS DICHTERBIJ...

wis niet alle sporen

laat de toekomst open

één warme stap maar

naar voren lopen

ijs kan smelten

dat, wat is bevroren

wat wil je zien

wat wil je horen?

het is de onmacht

die soms regeert

niet ieder kan geven

wat de ander begeerd

het leven is werkelijkheid

vaak even wegdromen

dichterbij het feit

kan ik niet komen

© Hilly Nicolay

15 december 2015

Foto H Tolboom

PRIKKELING

je loopt door

alsmaar door

vlug, vlug, zo vlug

geen weg terug…

in je is een ontij

warboel, broosheid

hinderlijke vragen

heb je mee te dragen

luister, luister…

zoek stilte, de rust

als de late herfst

die in de naakte takken

van de bomen huist

zie de laatste appel

in een bleke zon

met rode wangen

aan een dun takje hangen

loop door, sta stil

wanneer jij dat wil…

© Hilly Nicolay

23 november 2015

Foto H Tolboom

LIEVE ZONNEBLOEM

Ria

vlindervleugels dragen

de hartelijkheid van jou

in zeven kleuren blauw

prijkend op mijn muur

in glanzende steentjes

ontmoet ik jouw hart

en liefdevolle handen

zo oprecht en puur

lieve zonnebloem

warm stralend in het licht

de herfsttijd is gekomen

stil moment in de natuur

in die rust zingt een vogel

een geruststellend lied

geloof, hoop en liefde

vertaald ze vol vuur

vlindervleugels zullen me

altijd doen denken aan jou

zeven kleuren blauw

prijkend op mijn muur

© Hilly Nicolay

9 november 2015

*Never Forget You*

Mozaïek- kunstwerk gemaakt door Ria 

Eigen foto

LEEGSTAAND

het huis dat staat

zo men het achterlaat

in een grijs gebied

ongewassen gordijnen

is er iemand die het ziet...

een schrale plant

de verfloze buitenkant

vertelt het onbevolkt zijn

het schamel dak knarsetandt

in een verwrongen lijn

de zon licht spinseldraden op

een zilveren prentje

bij een troosteloos aanzicht

in een fractie klapt de wind

de deur voor altijd dicht

het huis dat staat

zo men het achterlaat

in heimelijk verdriet

het afbrokkelen is in gang

is er iemand die het ziet…

© Hilly Nicolay

5 november 2015

Foto: H Tolboom

RUGGENSTEUN

tussen mensen die razen

stormen en dazen

wacht een schouder

een wereld vol geduld

het is thuiskomen

langs het kleurenpad

in een warm bad

vol confettidromen

duizendvoudig jij

toewijding door elk getij

mijn delende kracht

beminnelijk gebracht

© Hilly Nicolay

15 oktober 2015

Foto H Tolboom

NATUURLIJK GELUK

een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij

hoe een blad glanst of sterft

de waaierwind blaast

en raast zo zijn eigen taal

een duif koert zijn verhaal

in kruinen van de bomen

het gedachterijke kind

leeft haar kijkdoosdromen

knuistjesstevig sprokkelt ze

cadeautjes van het jaargetij

een nazomerzondag ging voorbij

maar het geluk leeft door

het meisje van weinig woorden

lacht en leeft in mij….

© Hilly Nicolay

28 september 2015

Foto H Tolboom

NACHTLICHT

achter de horizon zullen woorden zweven

misschien, misschien komen ze tot leven

ik schrijf het geheim naar de sterrenlucht

dicht, dicht mijn tijd met een zucht

een nachtelijk beleven, zien wat komt….

© Hilly Nicolay

7 september 2015

(reactiegedichtje bij WW)

Foto H Tolboom