Dichtwoorden van toen en nu

18 maart 2018

VERTROUWEN

Foto: H Tolboom

* Voor H*

omdat ik aan je denk

omdat ik weet heb van…

schrijf ik alvast vogels die

de lente willen vieren

in eitjes ontstaat

een nieuw begin van leven

vragende geluiden

worden hoopvol bedeeld

grauwe kuikenveertjes

kleuren langzaam bont

zonnekracht geeft

warmte en moed

de zure appel wordt

weer blozend zoet

18 maart 2018

7 maart 2018

BUURTEN (haiku)

Buurten

trekvogels roepen

boven de zwarte aarde

verlangend naar groen

© Hilly Nicolay

18 februari 2018

RONDGANG

Foto: H Tolboom

het blauw van de winter

tekent zich zo mooi

over de bomen

een kraai vertelt

in krasse taal toch

alvast zijn lentedromen

wat koude poedersuiker

legt een maskerende deken

over het onbewogen gras

vanuit mijn glimlach

tekenen zich asemvlaagjes

met genoegen vertraag ik mijn pas

voor even verban ik

de twijfel naar de verte

loochen mijn zorgen

dit wonderwerk

wil ik, kan ik niet omheen

wat komt is nog verborgen

och,

ik leef immers met een

knipoog naar vandaag

in de omarming van morgen

18 februari 2018

14 februari 2018

DIERBAAR

ik zou jou

dicht, zo dicht

nog dichterbij

willen dichten

en dan…

dan zul je

wonen in de

kamers van mijn hart

ik zou jou

als een lied

willen zingen

in mijn hoofd

en dan…

dan draag ik

je bij me

in mijn gedachten

ik zou jou…

en dan…

14 februari 2018

♥ dagboeknotitie ♥

Foto: H Tolboom

1 februari 2018

SNEEUWKLOKJE (lente-elfje)

sneeuwklokje

wit

het klokje

door groen omgeven

de zon warmt het

lentezacht

26 januari 2018

DICHTMAAT ( poëzieweek)

woorden

waar ook vandaan

dansend op de wind

uit de mond van een kind

ze willen geschreven worden

woorden

waar ook vandaan

uit het hart van een bloem

te lezen op een gezicht

ze willen geschreven worden

woorden

waar ook vandaan

dit is de week waarin

ze tot een feest worden gedicht

Poëzieweek 2018

Foto H Tolboom

13 januari 2018

TREFFER

Foto: H Tolboom

een liedje onvervalst

ik hoor het telkens

het lijkt gedragen

door de wind

een koude berkentak

draagt een warm lijfje

kleurig het borstje

versierend het zwart

ik stel mijn hart

voor zijn tonen open

hak de lastige knoop

uit mijn levensloop

dit wijsje zo oprecht

raakt me meer dan…

13 januari 2018

23 december 2017

UITBLINKER

14 december 2017

TUSSENRUIMTE

niets is echt zeker

het leven kan soms tornen

rafelig wordt de zelfkant

een wirwar van draden

steken worden vastgehecht

als een te strakke lijn

maar och, toch verkeer

ik vaak in soepelheid

lijkt het alsof ik ben

omhuld met zijde

dan spin ik garen

daarmee verstel ik

elke scheur die me belet

mezelf te zijn…

14 december 2017

Foto: H Tolboom

24 november 2017

MEDICIJN

ik zie het bollende zeil

als een leven van vrijheid

niets dat nog meer jaagt

enkel de spelende wind

een streepje zilver legt zich

over mijn rozige wangen

glanzend de vreugde

die ik op het water hervind

de zere plek verstrooit zich

geleidelijk als een luchtbel

die de zeeboezem verlaat

ogen voor verstoring blind

wolken drijven weg

een gouden bal schijnt

verrassend als een zondag

ik zoek niet meer, ik vind

24 november 2017

Eigen foto

12 november 2017

AFLOOP

Gedicht uit mijn nieuwe bundel:

in vogeltaal vind jij

Gods scheppingsverhaal

je hebt enkel het gevoel

zelf dan te moeten zwijgen

tussen de laurierstruiken

vind je de natuur op z’n best

gebroken schalen van eitjes

in een oud vertrouwd nest

bollebozenveertjes zien

op een krasse berkentak

een pak van je hart

immers het leven zelf…

luister, luister

in je laatste dagen

hoe elk vogeltje jou

over de leegte kan dragen

1 november 2017

ZIELSRUST

Foto: H Tolboom

Zielsrust

ik lief de stilte

rond woorden gelegd

waarin juist

zoveel wordt gezegd

ik lief de stilte

rond een gedicht

waarin juist

verademing wordt belicht

1 november 2017