TOEVLUCHT

een vogel

zoekt het ochtendlicht

wil zingen in de weemoed

van het sterven

de vruchtbare bloesem

waait uit de bomen

zo graag…

een wens dromen

kom maar landen

op mijn handen

ik stop mijn adem

in een fluister

en luister

naar jouw laatste lied…

© Hilly Nicolay

12 mei 2016

Foto: H Tolboom

SLOTSTUK

nevel dekt de aarde toe

in flinterdunne lagen

vogels zwijgen

op een tak vol dromen

de dag sluit zich met

een fabelachtige stilte

kon ik dit omhelzen

eender zijn

in die

verademing komen…

© Hilly Nicolay

24 april 2016

Foto H  Tolboom

OPSTANDING

wachten

rond de stilte

op het leven

een moment

willen horen

willen zien

dat de dood

uit de doeken

wegdrijft

versagen…

vragen…

nee…

een gewiekst

kostelijk vogeltje

versiert een steen

verwachting

verzoening

puur geluk

schikt zich

om hem heen

© Hilly Nicolay

31 maart 2016

Foto H Tolboom

IK WILDE DICHTEN

de stilte begrijpen

met mijn vingers tasten

om de schors van

een krachtige boom

letters nestelen

bekorende woorden

pennen als milde poëzie

soezen in een dagdroom

duizelen van rijke

ontluikende bloesems

spikkeleieren bewonderen

in een liefdesnest

ik wilde dichten

maar…

er is

raadselachtig gekras

veert op en voegt zich

driftig tussen de rest

wieken klapperen

winterse akkoorden

waar blijf ik met mijn

bloemrijke woorden…

wat moeten we toch

met al die vogels

die de betovering verbreken

van een loflied in het voorjaar…

ik wilde dichten

maar

ze zijn hier…

ze zijn daar…

och, kon ik vliegen…

© Hilly Nicolay

-Mijn bijdrage voor de 20e Willem Wilmink dichtwedstrijd afgelopen zondagmiddag.

wat moeten we toch met al die vogels

is de zin die Ellen Deckwitz bedacht heeft voor deze wedstrijd en moest er letterlijk en ongewijzigd in voor komen-

WENDING

zoals een boom

vergeet hoe hij

de winter heeft gedragen

raak jij langzaam

in mijn vergetelheid

vliegt de tijd

ik zet mijn

stappen voorzichtig

op de rust van nu

zie hoe de boom

vogels lokt

op zijn uitlopend hout

hoopvol, vertrouwd

beleef ik het

prille voorjaarsgroen

ver van toen…

© Hilly Nicolay

13 maart 2016

Foto H Tolboom

LENTEAANHEF

het water spiegelt

de zon ontvlamt zich

vogels negeren de rust

zijn niet te stillen

klanken doen het

ligusterblad trillen

ik kom

tot lente-ideeën

narcissen knikken

hun bol vol kleuren

de eerste hyacint

probeert te geuren

laagjes ijs schetsen de

nog aanwezige wintertijd

wat is toch het geheim

van deze zaligheid…

© Hilly Nicolay

29 februari 2016

-Schrikkeldag, een mooie zonnige dag

op de grens van winter en het vroege voorjaar-

 

Foto: H Tolboom

WITVLOKKIG

er dwarrelt sneeuw

op winterschone bomen

naakt wacht de vroege lente

onder een vernuftig sprei

innig pluizig omarmt

het wit het onbeschutte

een gloed van liefde twinkelt

koddig op vogelveertjes

rondborstige klanken

treffen de stilte

hoop wikkelt zich om

uitlopende twijgen

smetteloos

alles zo wonderbaar

nu niets dan zwijgen…

© Hilly Nicolay

14 februari 2016

Foto H Tolboom

EEN DICHTER VRAAGT MIJ...

zou het kunnen…

of is het toch een illusie

ik bedoel, zo vol gevoel

schrijven naar een doel

misschien is het één

van de talloze dromen

teveel denken aan

zoek ik naar iets

wat niet kan

of zelfs mag bestaan

wil ik te graag geloven

dat woorden

zich weten te ontplooien

gedachten kunnen stillen

is het iets onmogelijks vragen

dat ik mijn schrijfsels

vol overgave

de wereld in wil dragen…

© Hilly Nicolay

18 januari 2016

Foto: H Tolboom

VEILIG, VREDIG LICHT

Voor Micheline 

regenbelletjes verspreiden

zich op het koude keukenraam

in het tikken zoek ik de warmte

het ritme van vadersnaam

verwarring serveert zich

op het bekoorlijk porselein

tussen de innigheid van het gezin

nestelt zich het verlaten zijn

toch…

een ster aan ’t hemeldak

het allermooiste licht

veiligheid raakt de aarde

rust op een vredig gezicht

herinneringen

ik zal ze blijven dromen

afscheid wist ouderliefde niet uit

in een gelijkenis zal ik het tegenkomen

© Hilly Nicolay

Kerstdag 2015

* Bij haar gedicht: “mis je”

 

Foto H tolboom

KERSTGROET

FIJNE KERSTDAGEN 

Foto H Tolboom

IETS DICHTERBIJ...

wis niet alle sporen

laat de toekomst open

één warme stap maar

naar voren lopen

ijs kan smelten

dat, wat is bevroren

wat wil je zien

wat wil je horen?

het is de onmacht

die soms regeert

niet ieder kan geven

wat de ander begeerd

het leven is werkelijkheid

vaak even wegdromen

dichterbij het feit

kan ik niet komen

© Hilly Nicolay

15 december 2015

Foto H Tolboom

PRIKKELING

je loopt door

alsmaar door

vlug, vlug, zo vlug

geen weg terug…

in je is een ontij

warboel, broosheid

hinderlijke vragen

heb je mee te dragen

luister, luister…

zoek stilte, de rust

als de late herfst

die in de naakte takken

van de bomen huist

zie de laatste appel

in een bleke zon

met rode wangen

aan een dun takje hangen

loop door, sta stil

wanneer jij dat wil…

© Hilly Nicolay

23 november 2015

Foto H Tolboom