13 november 2013

MISSCHIEN WEL...

ik zag

hoe jij ook stiefelt
met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
 
gelijk de eenzame eik
die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen

misschien wel
 
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
 
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren
  
© Hilly Nicolay
13 november 2013

 

 

7 november 2013

VERHALENSTORM EN POËZIEREGEN

elkaar ontmoeten
in de vochtige herfst
 
daar waar het rag zich strikt
langs de gevels van het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
 
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
 
geraken in een poëzieregen
helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur geboren
zonder schroom, zonder grens
 
mens naast mens
in het ogenblik verloren
 
Hilly Nicolay
7 november 2013
  
n.a.v. Verhalen en gedichten over de natuur: Voor vertellers, schrijvers, dichters, poëten en publiek op 6 november in natuurcentrum De Koppel – Hardenberg.
 

Foto  H Tolboom

3 november 2013

ALS DRUPPELS DROGEN

langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
 
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
 
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en pirouetteblij
tussen de bronzen blarensprei
  
© Hilly Nicolay
3 november 2013

 
Eigen foto

27 oktober 2013

IK SPROKKEL...

als regendruppels
laat je tranen zweven
ze blijven hangen
aan wimpers en wangen

geen woorden
overbodige woorden
ze mengen zich
tot een geheel
 
het doek
blijft op een kier
een wazige uitvoering
voltrekt zich op een toneel
 
twijfels
geraken als zandkorrels
rond een zee van vragen
ze schuren diepere lagen

-

ik sprokkel vrolijkheid
uit elke zomerzin
de wereld van morgen
het licht dat ik bemin
 

© Hilly Nicolay
27 oktober 2013

 
Foto  Hilly Nicolay

PORSELEINEN STILTE

Voor Kerima

de stilte schrijft zich
als een porseleinen licht
 
door een zeelandschap
in kleine schelpen
 
een tere vogel
in een woordenschat
 
verzamelde stilte
echoënd op de golven
 
zwijgend, vertellend
van hemelkleurig verlangen
 
en ik hoor het, ja,
het zweeft door elk gedicht
 
© Hilly Nicolay
8 september 2013

Foto  Hilly Nicolay


 

 

OCH VREDELIEF...

op knoestige takken zingt
de nachtzwaluw zijn lied
een soldatenhart huilt zachte
tonen van verdriet
 
zwart kleuren de wolken
deze sterrenloze nacht
ver van zijn geboorteland
houdt hij in het stille de wacht
 
herinneringen die hem in
zijn binnenste kwijnen
voelen als speldenprikkende
droeve ingeslopen pijnen
 
och vredelief…
hij kan maar niet vergeten
zouden zij aan de andere kant
van de aarde dat wel weten…
 
© Hilly Nicolay
Gedicht uit 2008

 

14 oktober 2013

OMDAT...

hoe je niet één keer
in mijn woorden dook

of zocht

naar het metrum
het fluisterende in mijn rijm
waarin mijn vertrouwen lag

en je geen weet had
van mijn diepte
het gevoel waarmee
ik elke letter voorzag

-

zo zal mijn poëzie
voor jou
enkel raadsels geven
geruisloos verder leven

 
© Hilly Nicolay
14 oktober 2013

6 oktober 2013

UITVISSEN

zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd

zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…

waar zou ik willen zijn?
 
is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
 
vind ik nog de schoren?
 
ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe gooien
de dobber op het golfgeklots
in mijn oogopslag de baat

zou ik verder dan ver kunnen zien
vroeg of laat…
 
© Hilly Nicolay
6 oktober 2013

 
Eigen foto

 

23 september 2013

ENKEL MUIZENISSEN...

klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
 
net als ik…
 
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein
 
twijfels passeren gelijk de wind
ik dicht er mezelf een vers
van een nieuwe morgen
ruimte, kansen en zomerzin
maar weet,
de herfst staat in de wacht
 
er komt een slapeloze nacht
waarin ik geen antwoord vind
 
enkel muizenissen…
 
© Hilly Nicolay
23 september 2013

Foto H Tolboom
 

8 september 2013

WOORDEN VOOR EEN KIND

gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
 
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
 
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend op glanzende regenbellen
 
zomaar, zo gewoon
de bekoorlijkheid
van paars-rode kattenstaarten
gedijend groeiend, bloeiend
tussen de natte voeten
van het wuivend riet
 
-
 
zoveel nog
zou ik willen vertellen
over alles wat de natuur biedt
mijn scheppende verhalen
tot een remedie vertalen
 
voor een kind
 
© Hilly Nicolay
8 september 2013

Foto H Tolboom

 

 

 

 

 

 

 


 

1 september 2013

IN DE GROENE VOGELTUIN

ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
 
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
 
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
 
en och
toch
draag ik het vraagteken
 
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
 
ook weer veel te vroeg
 
Hilly Nicolay
1 september 2013

Eigen foto

 

 

 

28 augustus 2013

HET KOMT GOED

een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad

kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
 
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
 
-
 
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
 
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol goede moed

het komt goed
 
© Hilly Nicolay
28 augustus 2013
 
* Voor een dichter*

Foto: Hilly Nicolay