30 januari 2012

ALS DE DICHTER ONTWAAKT


als warmte het hart verlicht
de geest zijn heugelijke ronden danst
de pauwenveer op het bed betoverend glanst
dan schrijft de poëet zijn lentedicht

bloesemzinnen scharkeren
bij het ontwaken de dageraad
schetsen de hemel in goudbrokaat
een weerschijn laat de aarde floreren

de pauw waaiert haar kleuren rond
als een weelderige vlag
de dichter prijst de vruchtbare dag
een glimlach tekent zijn mond

© Hilly Nicolay
17 januari 2012

ONDER EEN LAKENTJE...

Lief kindje onder een lakentje met een kantje
Kleine vingertjes, zoekend naar je handje
Naar het duimpje, zo vertrouwd
Blonde haartjes kleurend goud
Wondertje klein
Hoe vertederend kan je zijn
Wangetjes roze zacht
Zoveel geluk heb jij gebracht
Ontroert, zo intens blij
Het mooiste geschenk lief kindje ben jij

© Hilly Nicolay
25 mei 2007


Tekening Hilly Nicolay

29 januari 2012

ER WAS EENS

een muzemeisje
dat de poëzie aanbad
het ritmisch rijmen

voorjaarsvlinders
liet ze dansen
door een bloemenveld

met zorgvuldigheid
koos ze tedere zinnen
voor haar liefdesheld

floot met de vogels
in de ochtendzon
een sonnet

en elke, ja elke letter
uit haar hoofd
heeft ze vol passie neergezet


*

het muzemeisje
leeft nog voort
in een hart vol dromen

ze leest en leest
en schrijft haar eigen werk
zoals het op haar pad zal komen


© Hilly Nicolay
18 april 2010

Tekening: Hilly Nicolay

26 januari 2012

HET HEDEN STROOMT

de kracht van het leven
ik vind het toch
hoopvol golft het in mij
als een geschenk komt het voorbij

wat eens was, zal ik,
wil ik niet vergeten

het verleden hangt
als een amulet, een juweel
op het midden van mijn hart
het rust in verknochtheid

het heden stroomt
vol dynamiek en euforie

mijn levensader nipt
vraagt en ontvangt
vindt de richting, de drijfveer
waar het naar verlangt

© Hilly Nicolay

 *Bij het thema stroom
Gedichtendag 2012*

  © ‘Wave’– beeld gemaakt door kunstenares Gerri Grijsen

Dank aan Gerri voor de foto!

22 januari 2012

"KWAST"

je loopt er in je ouwe kloffie
verft er je eigen hemel
kleurt er je eigen zijn

met tinten door jou gekozen
ver van de wereld
genoeg van de aardse schijn

gewillig is het linnen
dat je met strijkende handen
met al je liefde zult beminnen

je maakt er je eigen verhaal
schildert er een prachtig gedicht
vraagt met een lachend gezicht:

“Zet je zelf even koffie?”

© Hilly Nicolay
14 september 2008
Foto  Hilly Nicolay

DE WERELD LEEFT

bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad

de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad

haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud

vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout

tjilpen een verheven lied
de wereld leeft
maar, waarom jij niet…

© Hilly Nicolay
27 mei 2010
Foto  Hilly Nicolay

20 januari 2012

DE KUNST VAN MUZIEK EN LYRIEK

ogen lezen het muziekblad
vingers raken de toetsen
de musicus verlaat zich
in een lentesymfonie
een gevoel van perfectie
en intense harmonie

tonen treffen het hart
in een verademing
speel maar, speel
een zachtmoedige wijs
verpoos, bloos
droom jezelf een paradijs

waar nachtegalen
in meidoorns zingen
zo hun Meester
het eens had bedoeld
gelijk Bach in elke noot
iets van elan heeft gevoeld


speel maar, speel
de kunst van de muziek
schrijf maar, schrijf
het metrum van de lyriek

* Voor de dichter en zijn muziek *


© Hilly Nicolay
17 december 2010
Orgel- kerk in Haarlem           foto   Hilly Nicolay

VLINDERSCHOONHEID

in duizenden zonneglimpjes
dwarrelen witjes
boven gesuikerde hartjes

rozenfleuren geuren
prikkelen vleugelzinnen
tot liefderijk beminnen
 
een fascinerend vertoon
zo weelderig, hemelsschoon

© Hilly Nicolay
18 augustus 2009

Foto  Hilly Nicolay
 

GELUKSTRANEN

een engel kwam
uit het hemelsblauw
vlijde haar hand
op je schouder

zij wilde net zo
graag als ik
dat je hier op je
plekje blijven zou

gelukstranen,
het bleef licht
er kwam geen
koude kille nacht

zij heeft de zon
in mijn leven
weer veilig
thuis gebracht


© Hilly Nicolay
17 juli 2008

19 januari 2012

EEN TERUGKEREND VERWACHTEN

in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust

het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte

waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud

de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld

daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten

is er het voelen
het durven hopen
een terugkerend verwachten

© Hilly Nicolay
18 augustus 2011

Foto  Hilly Nicolay

16 januari 2012

Gedichten voor een thema: Levenskunst (drieluik) 1: IS DAT WIE IK BEN..

zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad

glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt

zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd

wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon

zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon

van vreemde vogels
op de hoogste tak
van een zilverden

*
zo kleintjes
zo gewoon
is dat wie ik ben..

© Hilly Nicolay
27 november 2011
Foto  Hilly Nicolay

ZOU IK KUNNEN ZIJN ALS.. (2)

een zwaan op een meer
parmantig in het wit
dansend, deinend

de sprekende lijsterbes
haar takken door guirlandes
van bessen gebogen

het licht naast de schaduw
die zonneklaar haar glans
laat zien, weloverwogen

zou ik kunnen zijn als..

een lentemadeliefje bloeiend
tussen het gras
dat enkel maar groener lijkt

het winterkoninkje
dat in een helder gezang
haar grenzen te kennen geeft

de dwarrelende sneeuwvlokken
in een schreeuwende storm
dalend als een warme sprei

*
zo bestendig
zo weerbaar,
evenwichtig, blij

© Hilly Nicolay
12 december 2011