ONDER VLEUGELS

Voor Merel

woorden

verlaten een mond

zweven tussen muren

rusten op een tafel

rollen op de grond

ogen lezen en staren

op een omslag

letters dansen nieuws

een stoel biedt houvast

door een wankele dag

thuis, een hof

een geborgen gebied

de merel toont zich

spreidt haar vleugels

en zingt haar lied

  

© Hilly Nicolay

17 juni 2015

Foto H Tolboom

AANGENAAM

waar warmte zich mengt

met geur en smaak
daar voelt het als thuis

schaduw draagt het licht

tilt het de morgen in

de dag maakt een start

schrijft weer verhalen

over het levende dorp

naar de daverende stad

-

de fiets staat klaar

nog een borstelstreek

door het koppige haar

ik peddel langs

een verpozende beuk

rood vlamt zijn bladerlied

blij, nu gewoon blij zijn

met een nieuwe kans

die het leven me weer biedt...

© Hilly Nicolay

1 juni 2015

Foto  H Tolboom

HET HART TRAANT

even, nog

toch…

woorden

werden niet uitgesproken

jij weet iets

wat ik niet weet

er schuilt een onzuivere klank

een scherpte in een groet

wanneer ik je ontmoet

even, nog

och…

ik laat het niet meer toe

in mijn gedachten

teken stilte

in mijn nachten

en wacht maar af…

© Hilly Nicolay

*dagboeknotitie *

ÉÉN ZWALUW KAN ME RAKEN

ze trokken weg de vogels

toen… in de herfst

vliegensvlug waren ze weg

voor ik er erg in had

kennen ze mijn missen

weten ze wel

dat ik in de lentenacht

naar ze op de uitkijk zal staan…

zien ze mijn vreugdetraan

wanneer ik hun vleugels hoor

de zachte slagen ruisend

door het morgenblauw…

mijn verlangen zo groot

reikt naar het leven

naar de kleine verenpracht

waar jij ook ooit zo van genoot

één zwaluw kan me raken

weet op een draadje

boven de wei

zomer voor mij te maken

© Hilly Nicolay

3 mei 2015

Foto H Tolboom

EEN HOGERE SFEER (poëziemiddag)

als regendruppels

komen klanken neer

zacht, toch vol vuur

stenen glanzen

libelle’s  dansen

op en neer

in het Goddelijk licht

o, ik zie het allemaal

het is of alles zich in dit ogenblik

deze minuten tot mij richt

vogels, ze zweven

het lenteleven op de melodie

en zie bloesemknoppen knikken

alles is in een hogere sfeer

de kikkers kwaken in het meer

niets te horen wat kan storen

het leven is goed

deze dag waarop

de dichter de dichter ontmoet

* bij pianomuziek van Marcel Kooijman

Foto H Tolboom

HET DIEPE GEVOEL (poëziemiddag)

ik hoor het ruisen

van het blad

ritseltonen in de snaren

dit beeld, deze klanken

ik wil ze bewaren

diep is het gevoel

rust is mijn doel

geen moeten

enkel het ontmoeten

van mezelf

vreugdevol weerklinkt

het hout

als de lentebloesem

waarin de vlinder

haar vleugels ontvouwt

och, laat mij enkel

maar zijn

als de hinde in het woud

dansend tussen het mos

liggen bij de stilte

nederig en klein

* bij gitaarmuziek van Christo van Dijck

 

Foto H tolboom

NIEUW BEGIN

vlindervleugels landen

op lentebloemenkopjes

speels en zacht ruisend

als wind onder ritselpapier

in de stilte zinnentuin

zoemen samenklanken

eerste hommellijfjes

vliegen in een lange zwier

-

opnieuw ademhalen

het laten van een zucht

de wind bolt zijn wangen

blaast regen uit de lucht

natte tegels drogen

voetstappen zoeken

het onbereisde pad

herkenning in ogen

en ik denk…

nooit heb ik nieuw

een beginnende lente

zo liefgehad…

© Hilly Nicolay

12 april 2015

Foto: H Tolboom

DE KRUISIGING

eens schreef U

wolkenkleuren

in een boog van hoop

voor morgen en later

liep over het water

genas met warme handen

het koud geworden kind

deelde vissen, broden

bracht voor mensen overal

licht in een donkere stal

sprak woorden

zo kostbaar

als liefdesbrokaat

aan verloren harten

Man van smarten

zie nu een doornenkroon

pijn en verdriet

valt U ten deel

zo in en in verlaten

ontreddering, de kruisiging

© Hilly Nicolay

Goede vrijdag

HOOFDWERK

ik ben het ogenblik

een reiziger, de passant

die zich telkens waagt

op een eindeloze tocht

een stoet van woorden

straks

meng ik me bevlogen

met open ogen in het gedruis

tussen vreemde voetstappen

met een vastberaden tred

ik ben het zelf

die het hoofd bezet

dromen wil verdichten

een eenheid wil bundelen

van lentelichten

als een vlammend vuur

dans ik mijn zinsverrukking

ik stapel, strijk en vier

mijn bestaan in letters

op blocnote of kreukelpapier

maar ach,

alles is meteen zoveel

hoe zou ik het geheel ooit

kunnen benoemen

het leven van een dichter

is immers veel te kort…

© Hilly Nicolay

23 maart 2015

...Geschreven voor de jaarlijkse 

Willem Wilmink dichtwedstrijd voor amateurs.

Zondagmiddag 22 maart was de finale, 

een samenzijn met dichters en gastdichters...

AAN DE IJSSEL

druppels, glasbellen

vallen stil op het water

een ganzenveer glanst

in het licht van een

verdwaald streepje zon

het riet vangt de wind

en zie de vogel

slaat krachtig en sterk

met zijn vleugels

niets houdt hem tegen

hij zweeft en zweeft

door het zwerk

een eenzame visser

voedt zijn hart

met de waarde van de dag

op zijn gezicht een lach

© Hilly Nicolay

17 maart 2013

* Dagboeknotitie*

Foto Hilly Nicolay...Zicht op Kampen...

BONDGENOOT

lente

ze gaf pijn

ze troost

in tere kleuren

in het kwetsbare

van spikkeltjes

op vogeleitjes

lente

ze laat tranen

ze droogt

met zachte wind

ontvouwt, plooit

haar helder licht

over een winterhuid

lente

ze laat sterven

ze laat leven

een nieuw begin

groene blaadjes

uitlopers slingerend

langs de steen

lente

ze bezingt

ze omringt

alles om ons heen

© Hilly Nicolay

12 maart 2013

Foto  J H  Nicolay

GASTGEDICHT VAN MEREL

Voor Hilly

een laagje weemoed

zo ijskoud wit

kleurt die ene vroege donderdag ochtend

je wikkelt je in een sjaal van missen

er vlindert liefde in je vlinder kleed

en heel even ben je weer het kleine meisje van weleer

er is die ene vlinder zo heel bijzonder

je verwarmt haar dicht tegen je aan

en in de tuin van rust nu maar

leg je haar op de steen van waar ben je nu

je huivert even

voelt een liefdevolle streling van het licht

en iets heel diep in jou

weet ik ben niet echt alleen

daar in het zielkamertje van je herinneringen 

lieven knuffels hun mooiste beelden

©  Merel

Dankjewel lieve Merel voor deze mooie woorden!

Foto Hilly Nicolay