DE EIK IS MIJN VOORBEELD

vandaag, ja, vandaag

zal ik de herfst loven

ik heb hem steeds

voor mij uitgeschoven

de kwetsbare vogels

schrijf ik in mijn dagverhaal

laat ze triomferen

met opgetogen veren

en ik deel

wat rode appels

vol zoete korrels en kaneel

niets is mij teveel

vandaag, ja, vandaag

stel ik mezelf de vragen

over de intentie van het leven

antwoorden blijven zweven

blijven als de bladeren

ergens liggen, hangen

de eik is mijn voorbeeld

hij weet de zon te pakken

draagt op zijn schriele takken

de warmte die heelt

© Hilly Nicolay

23 november 2014

eigen foto

HET LUKT EVEN NIET

ik zie het water golven

het maanlicht verlicht

een schilderij van troost

bij het verdriet

ik zou iets kunnen

willen schrijven

maar, het lukt even niet

misschien later

ik kan geen zinnen

verzinnen, woorden

die er nog niet zijn

-

thans

kraait weer de haan
begroet deze morgen

de aarde houdt

haar mooiheid niet verborgen

ze zal blijven bestaan

net als de missende pijn

die niet over zal gaan

*Voor mijn vader*

© Hilly Nicolay

12 november 2014

Eigen foto

STILLE OCHTEND (Haiku)

in het stille blauw

hangt een kleed vol verlangen

gesponnen geluk

© Hilly Nicolay

30 oktober 2014

* Voor Micheline*

 

Eigen foto

ECHO DOOR HET WOUD (fotogedicht)

Foto: H Tolboom
Fotogedicht: Hilly Nicolay

Echo door het woud

hoor het bronstgeroep

de imponerende oerbrul

echoënd door het woud

aarzelingen, schuwheid

verdwijnen als de bladeren 

op het naakte kreupelhout

geweien treffen elkaar

het leven is sterk

echter met zacht geweld

wordt na een laatste stoot

in het terugtreden 

de overwinning verteld

© Hilly Nicolay

23 oktober 2014

HET IS GOED TE ZIJN

te zijn aan de zee
waar een bal van vuur
de einder kleurt
zo oprecht en puur

het is goed te zijn
in het verhaal
van de rollende golven
de zeester en het koraal

het is goed te zijn
rond het kasteel

het geknede zand

dat ik met een roze hoedje deel

het is goed te zijn

bij de ontelbare meeuwen

te luisteren naar het

karakteristieke schreeuwen

het is goed te zijn

te snuiven rond het zilt

te voelen hoe de deining

van het leven langzaam verstilt

© Hilly Nicolay

12 oktober 2014

Eigen foto

OUD VAN DAGEN

het stempel van moe

drukt zich als een steen

op de worstelende man

zijn armen strijden

met de wielenstoel

hij rijdt verloren rond

door eindeloze gangen

zonder enig verlangen

gepruttel rond zijn mond

-

kom maar man

dan ik zal je duwen

de benepen ruimte uit

naar de mooiste kamer

ver van de geraniumruit

-

je kent

herkent niet meer

de wijzers van kostbaarheid

de tijd

jij rijdt

steeds een stukje

achteruit…

© Hilly Nicolay

Dag van de ouderen

1 oktober 2014

VERLIEZEN

alles sterft

ja, ik weet het wel

de vogel, een bloem

het hart, een mens

mag ik missen…

mag ik huilen…

als kraaien in

zwarte verenjassen

een herfstschreeuw brengen

steeds, steeds dichterbij

mag ik missen…

mag ik huilen…

om toen, toen

die warme dag

dat de koude wind

een huid kwam schuren

en het verliezen

rond het stille sprei

in de laatste uren

zo duidelijk aanwezig was

laat me missen…

laat me huilen…

alles sterft

ja, ik weet het wel

dat spel zal ik

altijd verliezen…

© Hilly Nicolay

8 september 2014

* Voorgedragen bij de herdenkingsbijeenkomst 
   in het verzorgingshuis op 23 oktober 1014

HUNKERING VAN HET HART

stil, stil

ik was verwonderstil

bewonderstil

er is geen vorm

van uitleg

voor de verbondenheid

ik laafde me aan het vuur

de vlammen

in een zomertijd

aan het mooie van de mens

die de letters van het leven

in tal van verzen zet

dichters lazen

gedichten op een rij

steeds weer anders

maar toch

eenzelfde hunkering van het hart

een extra slag

een bijzondere dag

© Hilly Nicolay

23 augustus 2014

n.a.v. dichters dragen voor bij het kampvuur     

op camping Meistershof in Lheebroek

ZOMERZOET

al gaat de zomer voorbij

mijn lief

ze laat haar sporen wel na

zomerzotte dromen

zoemende bijen

zoete zwanenbloemen

zeilboten, skûtsjesilen

ankeren op het Friese meer

jij en ik, onze harten

en zoveel meer…

© Hilly Nicolay

9 augustus 2014

 

Eigen foto: Sneekermeer - skûtsjesilen 2014

ECHOZUCHT

stil

enkel de echo van een zucht

in een kamer onbeschreven
komt tot leven

in een oogwenk

komen schimmen turen

ze sieren zwart

op witte muren

handen komen grissen
ik wijs ze de deur

dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen

is het een droom

is het werkelijkheid

is het een kwestie van tijd…

© Hilly Nicolay

9 augustus 2014

ONTVANGEN...VERLANGEN

vanwaar de maan

haar stralen zendt

blikt mijn oog omhoog

milde prikkels

ik ontvang ze met

een open hand

breng ze op het land

naar een mooie bloem

die de vlinder boezemt

daar waar de zon

de aarde raakt

spreekt het verlangen

blijven woorden

op mijn lippen hangen

ik zal ze bewaren

eens misschien

zal mijn adem ze spellen

kan ik jou vertellen…

…..

© Hilly Nicolay

15 juli 2014

 

eigen foto

PLAY, ANNE, PLAY

play, Anne,

play on your harp
dream your dreams
along the wood
feel the depth
the strings

                             

play, Anne,
play for the bird
for humans
let your tones sound
the mystical
the artistic

play, Anne,
play melodies
improvise
again and again
the unique
you managed to keep

play, Anne, play

© Hilly Nicolay

Vertaling van mijn gedicht:

‘Speel, Anne, speel’

uit december 2009

*Opgedragen aan Anne van Schothorst*