 |
| Foto: H Tolboom |
Vele
keren uw handen strelen.
O,
of dat nog weer eens kon.
Zo
warm, zo licht in de zon.
Uw nare
ziekte keren, helen.
De onvoorwaardelijke
liefde delen.
Vele
keren uw wangen kussen.
O, telkens
weer het ontmoeten,
als
het nodig is op blote voeten.
Geen
terugkerend verdriet en ondertussen
vele
keren het moede lichaam in slaap sussen.
© Hilly
Nicolay
12 maart 2026
* gedicht geschreven voor een poëziecursus
