24 december 2013

LICHTJES

de ster in het donker
fonkeling in de verte
 
de schapen en de herders
op het veld zijn stil
 
het lied van liefde klinkt
engelenzang bereikt de aarde
 
een kindje in een stal
brengt lichtjes overal
 
****
 
de dichter dicht dromen
van vrede, vriendschap
 
en hoopt dat de woorden
tot leven zullen komen
 
© Hilly Nicolay
24 december 2013

 
eigen foto
 

15 december 2013

KIND VAN DE WIND

het is stil
zo stil
enkel de wind
zachtjes maar
 
de wind is er altijd
draait rond en rond
wuift door het riet

wiegt een lied
op meeuwenvleugels
in het verheven blauw

 
o, als ik iets kon wensen
dan werd ik het kind
kind van de wind

en ik wist wel
ja, ik wist wel
waar ik waaien zou…

 
© Hilly Nicolay
15 december 2013
 
* dagboeknotitie

8 december 2013

DICHTER DAN...

hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…


de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak
bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven


vruchten smaken zoet
op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
 
hij veert op, schuchter nog
zijn hand glijdt naar de pen
hij wil gedachtes draperen
dat wat ook eens was…
-
de middag, de tijd
een merel kraakt een tak
de dichter blijft schrijven
o, laat nog even die stilte blijven

(aan een dichter)

© Hilly Nicolay
8 december 2013

Foto H Tolboom

27 november 2013

IK ZOU HET MOETEN WETEN


ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
 
geuren roken minder rot
van dat wat sterft
 
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft

en och
 
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
 
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht
 
© Hilly Nicolay
26 november 2013

eigen foto

19 november 2013

BLOEMEN OP EEN ZONDAGSKLEED

Voor Micheline
 
haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
 
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
 
ze weet
 
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
 
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
 
ze gelooft
in de streling van elk seizoen
de vuurgloed van het licht
 
spint een levensdraad
schrijft woordkruimels
tot een voedzaam gedicht
 
ze is een merel
die in dauwdruppelklanken
het ochtenduur bezingt
 
-
 
ik lees haar ogenblik
haar ademtocht
waarmee ze haar wereld omringt
 
© Hilly Nicolay
19 november 2013

Foto H Tolboom

 

 

13 november 2013

MISSCHIEN WEL...

ik zag

hoe jij ook stiefelt
met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
 
gelijk de eenzame eik
die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen

misschien wel
 
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
 
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren
  
© Hilly Nicolay
13 november 2013

 

 

7 november 2013

VERHALENSTORM EN POËZIEREGEN

elkaar ontmoeten
in de vochtige herfst
 
daar waar het rag zich strikt
langs de gevels van het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
 
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
 
geraken in een poëzieregen
helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur geboren
zonder schroom, zonder grens
 
mens naast mens
in het ogenblik verloren
 
Hilly Nicolay
7 november 2013
  
n.a.v. Verhalen en gedichten over de natuur: Voor vertellers, schrijvers, dichters, poëten en publiek op 6 november in natuurcentrum De Koppel – Hardenberg.
 

Foto  H Tolboom

3 november 2013

ALS DRUPPELS DROGEN

langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
 
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
 
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en pirouetteblij
tussen de bronzen blarensprei
  
© Hilly Nicolay
3 november 2013

 
Eigen foto

27 oktober 2013

IK SPROKKEL...

als regendruppels
laat je tranen zweven
ze blijven hangen
aan wimpers en wangen

geen woorden
overbodige woorden
ze mengen zich
tot een geheel
 
het doek
blijft op een kier
een wazige uitvoering
voltrekt zich op een toneel
 
twijfels
geraken als zandkorrels
rond een zee van vragen
ze schuren diepere lagen

-

ik sprokkel vrolijkheid
uit elke zomerzin
de wereld van morgen
het licht dat ik bemin
 

© Hilly Nicolay
27 oktober 2013

 
Foto  Hilly Nicolay

PORSELEINEN STILTE

Voor Kerima

de stilte schrijft zich
als een porseleinen licht
 
door een zeelandschap
in kleine schelpen
 
een tere vogel
in een woordenschat
 
verzamelde stilte
echoënd op de golven
 
zwijgend, vertellend
van hemelkleurig verlangen
 
en ik hoor het, ja,
het zweeft door elk gedicht
 
© Hilly Nicolay
8 september 2013

Foto  Hilly Nicolay


 

 

OCH VREDELIEF...

op knoestige takken zingt
de nachtzwaluw zijn lied
een soldatenhart huilt zachte
tonen van verdriet
 
zwart kleuren de wolken
deze sterrenloze nacht
ver van zijn geboorteland
houdt hij in het stille de wacht
 
herinneringen die hem in
zijn binnenste kwijnen
voelen als speldenprikkende
droeve ingeslopen pijnen
 
och vredelief…
hij kan maar niet vergeten
zouden zij aan de andere kant
van de aarde dat wel weten…
 
© Hilly Nicolay
Gedicht uit 2008

 

14 oktober 2013

OMDAT...

hoe je niet één keer
in mijn woorden dook

of zocht

naar het metrum
het fluisterende in mijn rijm
waarin mijn vertrouwen lag

en je geen weet had
van mijn diepte
het gevoel waarmee
ik elke letter voorzag

-

zo zal mijn poëzie
voor jou
enkel raadsels geven
geruisloos verder leven

 
© Hilly Nicolay
14 oktober 2013

6 oktober 2013

UITVISSEN

zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd

zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…

waar zou ik willen zijn?
 
is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
 
vind ik nog de schoren?
 
ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe gooien
de dobber op het golfgeklots
in mijn oogopslag de baat

zou ik verder dan ver kunnen zien
vroeg of laat…
 
© Hilly Nicolay
6 oktober 2013

 
Eigen foto

 

23 september 2013

ENKEL MUIZENISSEN...

klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
 
net als ik…
 
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein
 
twijfels passeren gelijk de wind
ik dicht er mezelf een vers
van een nieuwe morgen
ruimte, kansen en zomerzin
maar weet,
de herfst staat in de wacht
 
er komt een slapeloze nacht
waarin ik geen antwoord vind
 
enkel muizenissen…
 
© Hilly Nicolay
23 september 2013

Foto H Tolboom
 

8 september 2013

WOORDEN VOOR EEN KIND

gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
 
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
 
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend op glanzende regenbellen
 
zomaar, zo gewoon
de bekoorlijkheid
van paars-rode kattenstaarten
gedijend groeiend, bloeiend
tussen de natte voeten
van het wuivend riet
 
-
 
zoveel nog
zou ik willen vertellen
over alles wat de natuur biedt
mijn scheppende verhalen
tot een remedie vertalen
 
voor een kind
 
© Hilly Nicolay
8 september 2013

Foto H Tolboom

 

 

 

 

 

 

 


 

1 september 2013

IN DE GROENE VOGELTUIN

ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
 
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
 
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
 
en och
toch
draag ik het vraagteken
 
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
 
ook weer veel te vroeg
 
Hilly Nicolay
1 september 2013

Eigen foto

 

 

 

28 augustus 2013

HET KOMT GOED

een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad

kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
 
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
 
-
 
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
 
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol goede moed

het komt goed
 
© Hilly Nicolay
28 augustus 2013
 
* Voor een dichter*

Foto: Hilly Nicolay

 

19 augustus 2013

IN HET VOORBIJGAAN

zoveel mensen
kom ik tegen
enkelen raken soms
mijn hand
 
zomaar onverwachts
delen ze warmte
geven een glimlach
op een moeilijke dag
 
bewust of onbewust
is er een woord
of juist een ogenblik
van stil begrijpen
 
dat er soms een
ongenode schaduw ligt
zwarte kringen
die het licht omringen
 
zoveel mensen
kom ik tegen
onder een zonnedak
vol harmonie
 
zomaar onverwachts
geven ze een knipoog
van verstaan
in het voorbijgaan
 
© Hilly Nicolay
17 augustus 2013
 

*Geschreven voor een warm ontmoeten in Dwingeloo.
Dichters delen hun gedichten rond het kampvuur*


Eigen vakantiefoto, genomen ergens in het voorbijgaan

17 juli 2013

ALLEEN VOOR JOU

Dagboeknotitie

mag ik wonen in je dromen
elke dag…
 
in de strelende warmte
een hoekje van je gemoed
 
leven in jouw liefde
want dat voelt zo goed
 
laat mij delen in je stilte
in je woorden, jouw levensrefrein
 
mag ik elke dag
jij en ik zijn…
  
© Hilly Nicolay
17 juli 2013

 

 

WAT IK JE WIL ZEGGEN

zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
 
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
 
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
 

jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
 
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je geschreven dromen…
  
- wat ik je wil zeggen,

er is eb en vloed
dag en nacht
de ongekende kracht -

...bij een verdriet...
 
© Hilly Nicolay
17 juli 2013

 
Eigen foto

10 juli 2013

BLIJVEND DROMEN

weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
 
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
 
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
 
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het plompenblad
 
vrij als de wind
vrij als een mens
vervagen van donkere dagen
een wens naar de wolken dragen
 
© Hilly Nicolay
 
*Geschreven rond het thema: ’Ik droom een toekomst’.
  Geplaatst in het elektronische magazine Po-e-zine nr.3

Foto  H Tolboom

 

2 juli 2013

VORSEN BIJ DE ZEE

nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
 
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
 
*

blijvend vorsen bij de zee
waar beelden ontwaken
terugkeer naar toen, de prille liefde
de gloed onder het hemeldak
die het parelmoeren binnenste
van de schelp wist te raken
  
© Hilly Nicolay
2 juli 2013

Het schilderij "Pearl" is
van de kunstenares Lies Goemans.

16 juni 2013

SOIREE

dwalen, verdwalen
in de avonduren
wanneer de vuurbal
zijn glans tekent
op het zomerdak

de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
 
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes

dwalen, verdwalen
misschien een moment
klinkklaar
beseffen, het mens zijn
even zó voelbaar
 
Hilly Nicolay
16 juni 2013

Foto Jan  Nicolay

JIJ...IK...

laten we zweven
naar het heden
over de weg van het verleden
 
de toekomst
als een nieuw woord spellen
elkaar oneindig vertellen
 
van de diepe gevoelens
elke rakende snaar
van liefde voor elkaar
 
© Hilly Nicolay

 

 

JOUW PIJN

zal ik ooit weten
wat er leeft
in het diepe litteken
dat aan je binnenste kleeft
 
kan ik wel ooit
iets doorgronden
van je onverzorgde
pijnlijke wonden

© Hilly Nicolay


 

JUNI OUVERTURE

geel in strak blauw
sluimert als een gloed
van helende warmte
de aarde tegemoet
 
trossen rozen
gaan rijkelijk bloeien
verliefdheid doet
innerlijke blijheid groeien
 
witte zwanenouders
drijven in de waterplas
achter hen de jongen
nog in een grijze jas
 
wilde bramen
langs het zandpad
kleuren plukkende vingers
met paarsig vruchtennat
 
winterkoninkjes
met zachte verenpakjes
vliegen uit het bedje
van berkentakjes

groene juffers
dansen langs de waterkant
rusten vleugelspreidend
op de wilde bloemenrand
 
alles is vervuld
van zomerdromen
laat sporen van gelukjes
in harten stromen
 
© Hilly Nicolay
 
*Een gedicht uit 2008


14 juni 2013

DANS KINDJE ZING EN LACH

dans, kindje, dans
op het melodietje
het liedje van de wind
 
vind het schaapjesblij
lentedagjesdartelend
tussen de boterbloemenwei

zing, kindje, zing
je eigen melodietje
het liedje van de wind
 
vind de bloesembomen
waar merels wachten
van rijpe vruchten dromen
 
lach, kindje, lach
een weerklank naar de wolken
het liedje van de wind
 
vind het vrolijke zweven
van de kleurige vlinders
geluksbrengers van het leven
 
*Geschreven voor Lucas*
 
© Hilly Nicolay

 
Foto Jan Nicolay

4 juni 2013

LENTEPIEPEN

keeltjes piepen leven
kleurige verenbolletjes
een lentedroom

in een veilig nestje
in het kastje
in de oude berkenboom

straks, ja straks

is er het ontmoeten
met de wereld van heimelijk
verdoken gevaar

in trillende timbres
kregele snavels
staat het ouderpaar klaar:

‘scheer je weg onraad’

de aarde smacht
naar dit kloeke, tierige
een zomerzin wacht


© Hilly Nicolay
3 juni 2013

Foto H Tolboom

3 juni 2013

UW MELODIE



mocht ik zomaar vrolijk mijn lied voor U zingen
gelijk de vogelpracht die mij zo vaak komt omringen
maar, ik ken de wijs van Uw liefde niet…

zou ik dan wel in de klanken mee kunnen gaan
voor het ritme, de noten, de woorden openstaan
ook de melancholie ervaren van het levenslied…

kan ik dan mijn handen nog wel vouwen
op mijn innerlijke, de stem vertrouwen
zou ik het hartsgevoel dan prijs durven geven…
 
- Och, waarom blijf ik me dat steeds afvragen
als Gij mij op de melodie wilt dragen
die U zelf voor mij in liefde hebt geschreven -


© Hilly Nicolay
2 juni 2013
  
Geschreven naar aanleiding van een dienst:
* Poëzie en muziek* Op 2 juni 2013


 

26 mei 2013

DE JUISTE SNAAR

de viool

het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen

mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen

een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin

 
* Bij het muziekstuk: “Grandpa’s Violin” ...

© Hilly Nicolay
24 mei 2013

Foto H Tolboom

 

TAAL EN VERHAAL

de stille dromen
rond mijn gedachten
ze groeien nog elke dag

in hele kleine beetjes
vormen ze zich tot iets
wat ik voor ogen zag
 
al zal het er misschien
nooit helemaal van komen
wat blijft is het verhaal
 
pennenvruchten ontstaan
uit een onbegrensde liefde
voor de geschreven taal

 © Hilly Nicolay
 * Gedicht uit 2009

16 mei 2013

ZORG DRAGEN

hoe zou je
rustig kunnen slapen
waar je moet waken

 
over tere kindervoetjes
die nog willen dansen
tussen dauwglansen

in een rougemorgen
zonder twist
zonder zorgen
 
- niets lijkt hetzelfde
toch keert alles terug
zoals in vervlogen jaren -
 
er blijft het verte staren
de zoektocht
in een onrustige nacht
 
waarin je aan
het kindje dacht
dat nog wil springen
 
wil dromen
in de serene wereld
van kleurige tekeningen
 
© Hilly Nicolay
16 mei 2013