27 december 2015

VEILIG, VREDIG LICHT

Voor Micheline 

regenbelletjes verspreiden
zich op het koude keukenraam
in het tikken zoek ik de warmte
het ritme van vadersnaam

verwarring serveert zich
op het bekoorlijk porselein
tussen de innigheid van het gezin
nestelt zich het verlaten zijn

toch…

een ster aan ’t hemeldak
het allermooiste licht
veiligheid raakt de aarde
rust op een vredig gezicht

herinneringen
ik zal ze blijven dromen
afscheid wist ouderliefde niet uit
in een gelijkenis zal ik het tegenkomen

© Hilly Nicolay
Kerstdag 2015

* Bij haar gedicht: “mis je”

 
Foto H tolboom


15 december 2015

IETS DICHTERBIJ...

wis niet alle sporen
laat de toekomst open
één warme stap maar
naar voren lopen

ijs kan smelten
dat, wat is bevroren
wat wil je zien
wat wil je horen?

het is de onmacht
die soms regeert
niet ieder kan geven
wat de ander begeerd

het leven is werkelijkheid
vaak even wegdromen
dichterbij het feit
kan ik niet komen

© Hilly Nicolay
15 december 2015

Foto H Tolboom

23 november 2015

PRIKKELING

je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…

in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen

luister, luister…

zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist

zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen

loop door, sta stil
wanneer jij dat wil…

© Hilly Nicolay
23 november 2015


Foto H Tolboom

9 november 2015

LIEVE ZONNEBLOEM

Ria

vlindervleugels dragen
de hartelijkheid van jou
in zeven kleuren blauw
prijkend op mijn muur

in glanzende steentjes
ontmoet ik jouw hart
en liefdevolle handen
zo oprecht en puur

lieve zonnebloem
warm stralend in het licht
de herfsttijd is gekomen
stil moment in de natuur

in die rust zingt een vogel
een geruststellend lied
geloof, hoop en liefde
vertaald ze vol vuur

vlindervleugels zullen me
altijd doen denken aan jou
zeven kleuren blauw
prijkend op mijn muur


© Hilly Nicolay
9 november 2015

*Never Forget You*

Mozaïek- kunstwerk gemaakt door Ria 
Eigen foto

5 november 2015

LEEGSTAAND


het huis dat staat
zo men het achterlaat
in een grijs gebied
ongewassen gordijnen
is er iemand die het ziet...

een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn

de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de wind
de deur voor altijd dicht

het huis dat staat
zo men het achterlaat
in heimelijk verdriet
het afbrokkelen is in gang
is er iemand die het ziet…


© Hilly Nicolay
5 november 2015


Foto: H Tolboom

15 oktober 2015

RUGGENSTEUN

tussen mensen die razen
stormen en dazen

wacht een schouder
een wereld vol geduld

het is thuiskomen
langs het kleurenpad

in een warm bad
vol confettidromen

duizendvoudig jij
toewijding door elk getij

mijn delende kracht
beminnelijk gebracht

© Hilly Nicolay

15 oktober 2015


Foto H Tolboom

28 september 2015

NATUURLIJK GELUK

een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft

de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen

het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij

een nazomerzondag ging voorbij
maar het geluk leeft door
het meisje van weinig woorden
lacht en leeft in mij….

© Hilly Nicolay
28 september 2015

Foto H Tolboom



24 september 2015

NACHTLICHT

achter de horizon zullen woorden zweven
misschien, misschien komen ze tot leven
ik schrijf het geheim naar de sterrenlucht
dicht, dicht mijn tijd met een zucht

een nachtelijk beleven, zien wat komt….


© Hilly Nicolay
7 september 2015


(reactiegedichtje bij WW)



Foto H Tolboom

9 september 2015

ZOETJESAAN

(Haiku’s)

een wesp komt sluipen
vlijt zich op het bladerdek
zijn wapen in rust

het lijfje vol zoet
heeft vandaag genoeg gehad
van plagerijen


© Hilly Nicolay
9 september 2015

Foto  H Tolboom 

1 september 2015

ELEMENT

de wind waait, zwaait
fluistert wat in mijn oor
tonen smelten samen
tot een gerieflijke trilling
roezemoezen in koor

takken wiegelen
als magische silhouetten
ongedwongen vier ik
het dynamisch jaargetij
ga bloemetjes buiten zetten

de wind waait, zwaait
wat koel en zacht geruis
als een streling, heling
een element van vertrouwen
bij hem voel ik mij thuis

© Hilly Nicolay
1 september 2015

Het kunstwerk: "Storm" is geschilderd door de 
kunstenares Lies Goeman

20 augustus 2015

ONTBEREN

waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop

waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen

waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de winter juist
onze hoogtij gezinsdagen…
kinderen, pa en ma
rond het smyrna

waarom
heb ik het beeld
van houtje-touwtje jasjes
met zorg gebreide dasjes
naast elkaar op de kapstok
die warme eenheid
raak ik die kwijt…

waarom
schuift de zomereuforie
zich naar de achtergrond…
iemand heeft de deur gesloten
van het behouden huis
het plekje dat me zo kon bekoren
heeft wat van zijn glans verloren

© Hilly Nicolay
15 augustus 2015

*Bij het thema ‘Het behouden huis’
Eigen foto




HEMELVUUR

Zij las, hij las
woorden
symbolen van schaduw
transparant en licht
geprezen sterren
door elk gedicht

zij heeft, hij heeft
een verleden
zij leeft, hij leeft
zoekt snaren, uit zich
als een instrument
in toekomstdromen

een begroeting
ontmoeting
liet iets vertrouwds
een bron
een herkenning 
tot leven komen

© Hilly Nicolay
17 augustus 2015

*dichtersavond rond het kampvuur
  in Dwingeloo

 
Eigen foto

14 augustus 2015

OPGEWEKT

o, hemelse nacht
wonderbare lichtjespracht
kon ik je aanraken

even maar
jouw schijnsel vangen
in de palm van mijn hand

o, deze kroning
vredelievende engelenwoning
mocht ik monter schijnen

in volheid kleuren
tussen het betrokken grijs
op mijn levensreis

mag ik, kan ik
zo stel ik mezelf de vraag
want, ik wil het zo graag

© Hilly Nicolay
30 juli 2015

* voor de dichter Sunset
  vrij bij het gedicht: "dan mag ik, kan ik, wil ik heel graag”

Foto H Tolboom





26 juli 2015

NIET VREEMD

niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder

niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park

niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist

niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent

niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent


© Hilly Nicolay
26 juli 2015

* Bij eenzaamheid en anders voelen

Foto  H Tolboom

12 juli 2015

TERUGTREKKEN

och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond

wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen

genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug

of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen

telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg…


© Hilly Nicolay
12 juli 2015

 
Foto H tolboom


17 juni 2015

ONDER VLEUGELS

Voor Merel

woorden
verlaten een mond
zweven tussen muren
rusten op een tafel
rollen op de grond

ogen lezen en staren
op een omslag
letters dansen nieuws
een stoel biedt houvast
door een wankele dag

thuis, een hof
een geborgen gebied
de merel toont zich
spreidt haar vleugels
en zingt haar lied
  

© Hilly Nicolay
17 juni 2015


Foto H Tolboom

1 juni 2015

AANGENAAM

waar warmte zich mengt
met geur en smaak
daar voelt het als thuis

schaduw draagt het licht
tilt het de morgen in
de dag maakt een start

schrijft weer verhalen
over het levende dorp
naar de daverende stad

-

de fiets staat klaar
nog een borstelstreek
door het koppige haar

ik peddel langs
een verpozende beuk
rood vlamt zijn bladerlied

blij, nu gewoon blij zijn
met een nieuwe kans
die het leven me weer biedt...


© Hilly Nicolay
1 juni 2015



Foto  H Tolboom

18 mei 2015

HET HART TRAANT

even, nog
toch…

woorden
werden niet uitgesproken
jij weet iets
wat ik niet weet

er schuilt een onzuivere klank
een scherpte in een groet
wanneer ik je ontmoet

even, nog
och…

ik laat het niet meer toe
in mijn gedachten
teken stilte
in mijn nachten

en wacht maar af…

© Hilly Nicolay

*dagboeknotitie *


3 mei 2015

ÉÉN ZWALUW KAN ME RAKEN

ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had

kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…

zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…

mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven
naar de kleine verenpracht
waar jij ook ooit zo van genoot

één zwaluw kan me raken
weet op een draadje
boven de wei
zomer voor mij te maken


© Hilly Nicolay
3 mei 2015

Foto H Tolboom

26 april 2015

EEN HOGERE SFEER (poëziemiddag)

als regendruppels
komen klanken neer
zacht, toch vol vuur

stenen glanzen
libelle’s  dansen
op en neer
in het Goddelijk licht

o, ik zie het allemaal
het is of alles zich in dit ogenblik
deze minuten tot mij richt

vogels, ze zweven
het lenteleven op de melodie
en zie bloesemknoppen knikken

alles is in een hogere sfeer
de kikkers kwaken in het meer
niets te horen wat kan storen

het leven is goed
deze dag waarop
de dichter de dichter ontmoet


* bij pianomuziek van Marcel Kooijman


Foto H Tolboom

HET DIEPE GEVOEL (poëziemiddag)

ik hoor het ruisen
van het blad
ritseltonen in de snaren
dit beeld, deze klanken
ik wil ze bewaren

diep is het gevoel
rust is mijn doel
geen moeten
enkel het ontmoeten
van mezelf

vreugdevol weerklinkt
het hout
als de lentebloesem
waarin de vlinder
haar vleugels ontvouwt


och, laat mij enkel
maar zijn
als de hinde in het woud
dansend tussen het mos
liggen bij de stilte
nederig en klein

* bij gitaarmuziek van Christo van Dijck


 
Foto H tolboom

12 april 2015

NIEUW BEGIN

vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier

in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier

-

opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht

natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het onbereisde pad
herkenning in ogen

en ik denk…
nooit heb ik nieuw
een beginnende lente
zo liefgehad…

© Hilly Nicolay
12 april 2015


Foto: H Tolboom

3 april 2015

DE KRUISIGING

eens schreef U
wolkenkleuren
in een boog van hoop
voor morgen en later
liep over het water

genas met warme handen
het koud geworden kind
deelde vissen, broden
bracht voor mensen overal
licht in een donkere stal

sprak woorden
zo kostbaar
als liefdesbrokaat
aan verloren harten
Man van smarten

zie nu een doornenkroon
pijn en verdriet
valt U ten deel
zo in en in verlaten
ontreddering, de kruisiging

© Hilly Nicolay
Goede vrijdag


23 maart 2015

HOOFDWERK

ik ben het ogenblik
een reiziger, de passant
die zich telkens waagt
op een eindeloze tocht
een stoet van woorden

straks
meng ik me bevlogen
met open ogen in het gedruis
tussen vreemde voetstappen
met een vastberaden tred

ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten

als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel, strijk en vier
mijn bestaan in letters
op blocnote of kreukelpapier

maar ach,

alles is meteen zoveel
hoe zou ik het geheel ooit
kunnen benoemen
het leven van een dichter
is immers veel te kort…

© Hilly Nicolay
23 maart 2015


...Geschreven voor de jaarlijkse 
Willem Wilmink dichtwedstrijd voor amateurs.
Zondagmiddag 22 maart was de finale, 
een samenzijn met dichters en gastdichters...



19 maart 2015

AAN DE IJSSEL

druppels, glasbellen
vallen stil op het water
een ganzenveer glanst
in het licht van een
verdwaald streepje zon
het riet vangt de wind

en zie de vogel
slaat krachtig en sterk
met zijn vleugels
niets houdt hem tegen
hij zweeft en zweeft
door het zwerk

een eenzame visser
voedt zijn hart
met de waarde van de dag
op zijn gezicht een lach

© Hilly Nicolay
17 maart 2013

* Dagboeknotitie*

Foto Hilly Nicolay...Zicht op Kampen...

BONDGENOOT

lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes

lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid

lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen

lente
ze bezingt
ze omringt
alles om ons heen

© Hilly Nicolay
12 maart 2013


Foto  J H  Nicolay

GASTGEDICHT VAN MEREL

Voor Hilly

een laagje weemoed
zo ijskoud wit
kleurt die ene vroege donderdag ochtend

je wikkelt je in een sjaal van missen
er vlindert liefde in je vlinder kleed
en heel even ben je weer het kleine meisje van weleer

er is die ene vlinder zo heel bijzonder
je verwarmt haar dicht tegen je aan
en in de tuin van rust nu maar
leg je haar op de steen van waar ben je nu

je huivert even
voelt een liefdevolle streling van het licht
en iets heel diep in jou
weet ik ben niet echt alleen
daar in het zielkamertje van je herinneringen 
lieven knuffels hun mooiste beelden

©  Merel

Dankjewel lieve Merel voor deze mooie woorden!

Foto Hilly Nicolay

27 februari 2015

NJE BOITJESSIA DJEWIZY

meisje,

meisje wees niet bang
loop de wereld in
je bent lief
je bent mooi

toe… ga
treuzel niet

stap maar
stap
met het hoofd in de wind
en vindt

het feest van kleuren
gouden tinten
de streling van de lach

toe…ga
aarzel niet

vandaag nog begint
jouw nieuwe dag

©  Hilly Nicolay
27 februari 2015

* Naar een Russisch Kozakkenliedje*

Foto H Tolboom