23 januari 2019

BUITEN HET OOG

                                                            eigen foto
dat wat ik heb
in de koester van mijn hart

ik schrijf het op

lees het, verlies het niet
in de dwaling van de dag

ik gun je mijn lach
de diepste geheimen

tel elk jaar
de zonnige woorden

pak ze met je handen
warm je eraan

want jij, jij
zal op elke bladzij staan


© Hilly Nicolay
23 januari 2019



14 januari 2019

AF EN TOE...






Foto: H Tolboom









beetje wegdromen
zo af en toe
aangenaam moe
een eigen paradijsje

licht, stilte, liefde
begin van de dag
bloemen wiegen een lach
naar mijn hart

beetje zweven
mijmeren, vergeten
niet alles willen weten
wonden dichten

-

schrijven van woorden
op duizend vellen
omdat ik wil vertellen
hoeveel ik om het leven geef!


© Hilly Nicolay
14 januari 2018



4 januari 2019

FONKELNIEUW

                                                                                 Foto: H tolboom

er komt een vogel en
nog een en nog een

tezamen op een draadje:
‘wie doet me wat’

rust maar
zing maar

geen idee van tijd
noch van spijt

-

er komen mensen
nog een en nog een

dun kan het draadje
in mijn wereld soms zijn

maar het knapt niet
o nee, zeker nog niet…

stille tranen drogen
ik schik de kiezels

vaststaand feit
stukje onzekerheid

maar voor even
toch fonkelnieuw!


© Hilly Nicolay
4 januari 2019



23 december 2018

ER IS FEEST


de geur van een gebakken tulband
een schijnsel van waxinelichtjes
zilver en rode glimmende versiering
die hartverwarmende binding

er is een stil moment

een diepe wens voor vrede
het Goddelijk kindje zo dichtbij
de belofte van de hemel
naar de aarde in een stal

er is het streven

de wil van vriendschap
toch om elkaar geven
dit feest doet ons beseffen
wat liefde kan voortbrengen

overal…


© Hilly Nicolay
23 december 2018

9 december 2018

HEENGAAN

wat zou ik kunnen zeggen
van een afscheid
dat niemand aan zag komen

jij had ze ook
die mooie dromen

jij zag het ook
de bloemenzee, de grootheid
van alle schepselen

zelfs het kleine slakje
sporen tekenend
op het gras en blad

en je gaf zoveel
een ieder was dat waard
zo vond jij

en nu, wat zal ik schrijven
over een afscheid
veel te vroeg

jij had het ook
verlangen, wensen

jij zag het ook
wolken, lucht en water
Zijn liefde in de mensen


© Hilly Nicolay
9 december 2018
Foto:  H Tolboom


22 november 2018

ERKENTELIJK

Foto: H Tolboom

zoals je zingt
het diepste
in mijn binnenste raakt

als een vogel
in het vroege morgenlicht
vrede op je gezicht

klanken van rust
ze komen stromen
als golven, bedaard

windstilte inwaarts
fijnbesnaard
na alle hevigheid


© Hilly Nicolay
22 november 2018


*Naar aanleiding van een Kozakkenlied:
‘De Zwaluw’
Concert Byzantijns Kozakkenkoor te Blokzijl

12 november 2018

HERFST-ELFJE

Door de prachtige berken leek alles goud, 
betoverend rond kasteel Eerde in Ommen.

30 oktober 2018

HULPKRACHT

                                                                                Foto: H Tolboom
o ja, het leven
meer dan welkom

elke regendruppel
schitterend in het licht

zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen

weet mijn verdriet
naar de verte te dragen

een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht

hoe heftig soms ook
de wervelwind

mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt

het is de toewijding
van de schepping

eerbiedwekkende toonbeeld
dat mij het meeste raakt


© Hilly Nicolay
30 oktober 2018




15 oktober 2018

ONDERVINDEN

herfst, kastanjes zoeken
poffen in het vuur
alleen ietwat ochtendmist

nee, ik heb me niet vergist
het is er nog steeds, al die tijd

een blad licht op in de zon
naast de rode kleur
zijn grof getekende nerven

denkt nog niet aan sterven
net als ik, wil

nog swingen, ongestoord
suizen met de wind
zinken, dalen, niet stranden

voldaan ergens landen
voor een nieuwe kans


© Hilly Nicolay
15 oktober 2018

Foto: H Tolboom

24 september 2018

AFGAAN OP







Foto: H Tolboom







mag het een Avondster zijn
die ik met mijn ogen vang

mag het de morgenzon zijn
rouge rond een mistig veld

mag het zonder meer waar zijn
dat wat me wordt verteld…

-

weer dat energieke doorleven
geen geschonden vezels

de vrijheid van dagdromen
uitpiekeren in nachtelijke uren

immers niemand weet
hoe lang het hoogtij zal duren…


© Hilly Nicolay
24 september 2018



11 september 2018

EENS OPNIEUW WEER...

                                                                       Foto H Tolboom

hoe zal het gaan, zijn
de sterren, de maan
voor altijd zonneschijn…

hoe zal het wezen
vogelzang, bloemen
misschien weer poëzie lezen…

hoe toch, nimmer alleen
hij en zij allemaal
voor altijd om ons heen…

hoe zou het toch zijn
…daar, waar…


- reactiegedicht bij een voorbeeldig dichter-

© Hilly Nicolay
10 september 2018

21 augustus 2018

PAPERBACK...

kon ik mijn levensverhaal
letter voor letter laten vloeien
op onberispelijke vellen
zou het wel wat voorstellen…

of

zijn het enkel maar zinnen
woorden gelouterd aan liefde
melancholisch, schetsend opgebouwd
veranderlijk, maar toch vertrouwd 

zou het ergens blijven hangen
als hersenspinsels in een hoofd
misschien als billijk handschrift
een herkenbare levensdrift…

kon ik mijn bestaan pennen
gelijk een geliefde auteur
mij van begin tot einde fascineert
raakt men dan geïnteresseerd…

och denk ik, och, misschien
als je het gewoon probeert

*dagboeknotitie bij de verjaardag*
  
© Hilly Nicolay
21 augustus 2018

 
Foto: H Tolboom