12 november 2017

AFLOOP

Gedicht uit mijn nieuwe bundel:

in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal

je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen

tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best

gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest

bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak

een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je laatste dagen

hoe elk vogeltje jou
over de leegte kan dragen

© Hilly Nicolay

Foto cover van de merel: H Tolboom

1 november 2017

ZIELSRUST

                                                                  Foto: H Tolboom

Zielsrust

ik lief de stilte
rond woorden gelegd
waarin juist
zoveel wordt gezegd

ik lief de stilte
rond een gedicht
waarin juist
verademing wordt belicht

© Hilly Nicolay
1 november 2017

24 oktober 2017

SAMEN, DUIZENDEN UREN

                                                    Foto: H Tolboom

samen zeilen
op de boot van het licht
niets dan het blauwe water
gouden horizon in het zicht

samen winnen
van de spelende nijvere wind
jou en mijn krachten samen
gebundelde zonnestralen aan een lint

samen op weg gaan
alsof we het leven nog kunnen sturen
elke schipbreuk kunnen weerstaan
grenzeloos, jij en ik en duizenden uren

samen…

© Hilly Nicolay
24 oktober 2017

21 oktober 2017

EENZAAM GEVOEL 2

                                                                              Foto: H Tolboom
                                                                        
(voor jou)

het zit in je
een onbeduidend gevoel

diep weggestopt
voor het gezelschap

maar misschien,
misschien durf je morgen

in die grote kring
waar druk wordt gepraat

wel iets meer van jezelf
te laten zien en horen

bevrijdt een diepe zucht
jou uit de geslotenheid

laat je je door niets
of niemand nog verstoren


© Hilly Nicolay
21 oktober 2017


Eenzaamheid kan tijdelijk zijn.
 Bijvoorbeeld in bepaalde situaties. 
In een grote groep kun je "ondersneeuwen". 
Vaak valt dit niet of nauwelijks op.


17 oktober 2017

EENZAAM GEVOEL

                                                                      Foto: H Tolboom 

(voor jou)

het zit in je
een teruggetrokkenheid

stilletjes verborgen
voor de buitenwereld

och misschien,
misschien weet je morgen

in dat volle vertrek
met keuvelende mensen

wel boven het gewemel
het gedruis uit te stijgen

draag je het hart
wat meer op de tong

zal je niet meer aarzelen
of onderschat zwijgen


© Hilly Nicolay
17 oktober 2017

  

10 oktober 2017

MIJN LIEFSTE LIEF


Foto: H Tolboom












als de herfst
zijn intrede doet
mijn liefste lief
mag ik dan als de lente
in je blijven bloeien
vlammend als goud
zoals de kleurende linden

als de nachten
het koude in zich dragen
mijn liefste lief
mag ik dan als de late vlinder
vleugellicht om je heen zweven
in haar zul je mijn omringende
warmte en zachtheid vinden

© Hilly Nicolay
*Gedicht uit september 2008*

 (Destijds voorgedragen in het
romantisch radioprogramma:"De nachtzoen")


                                                              
                                                           

30 september 2017

IN OGENSCHOUW

                                                                                     Foto: H Tolboom
zo laat het licht nog
een avondzonnestraal

de wind op de vlucht
na een dag van wanorde

het lijkt alsof een kranige eik
een buiging naar de aarde maakt

‘zo, deze storm heeft mijn
waardigheid niet geraakt’
 -
 ik ontrafel doordacht
mijn eigen onstuimigheid

in deze verademing lijkt
het leven transparant

och, hoe onschendbaar
hoe vurig is de wilskracht…

hoe groot is mijn invloed
op het leven dat me nog wacht…

 © Hilly Nicolay
30 september 2017

11 september 2017

WENS

och, kon ik spelen
spelen op een klarinet

het hardhout warm
rustend in mijn hand
mijn adem trillend
zangerig langs het riet

och, kon ik spelen
spelen op een klarinet

gelijk een goudvink
zijn toonverhoging
aan het einde van
een liedje zet

och, kon ik spelen
spelen op een klarinet

ik kan enkel klanken
laten dansen uit mijn pen
versregels hoog en laag
dagelijks op schrift gezet
-
maar och, kon ik spelen
spelen op een klarinet…
  
© Hilly Nicolay

* Uit mijn nieuwe bundel:


Foto cover: H Tolboom 

30 augustus 2017

HEILZAAM

                                                                                       Foto: H Tolboom
                                                                            
het oostelijk licht toont
zich als een prelude

tekent vergulde sporen
in het verreikende dal

ik draag de verademing
als een begroetende droom

teer nog rusten bloemknoppen
op mijn uitgestoken hand

ik zou ze willen strooien
op een vruchtbare aarde

zodat ze kunnen bloeien tot
een onvergetelijke bloementijd

wat meer nog zou ik kunnen
ook maar durven vragen

dan dat het duister niets
van de kleuren zal vervagen


© Hilly Nicolay
30 augustus 2017


  

26 augustus 2017

BRAAM (haiku)

                                                                                          Foto: H Tolboom

Smikkelen

de zon deelt warmte
zoetsappige energie
ik gris handenvol

© Hilly Nicolay
26 augustus 2017