20 maart 2017

BEN IK EEN DWAAS...

Foto: H Tolboom















vele keren
ga ik vroeg uit de veren
om te wandelen langs
weelderige bospaden
daar ben ik kind
met een verborgen spel

ik leef dan in fantasie
ongelofelijk wat ik zie
een boom wordt mens
met ogen, neus en haren
in dit sprookjesparadijs
met zijn hemelse geuren

een specht oefent subiet
op een kloppend lied
het mos sprankelt sterretjes
feestelijk in warm groen
rode stippen zwammen
in een heksenkring

wortelvoetjes zuigen zich vast
klimmen op een bast
elfjes zitten op een bankje
een stem zegt dat ik plaats mag nemen
een magische voorstelling
voltrekt zich in de openlucht

de kikker ontwaakt in de poel
kwaakt vol passie en gevoel
zichzelf tot koning
hier voel ik mij even
een roze schoentjesprinses
met een gouden bal

-

in het rijk der verzinsels
vergeet ik al mijn hersenspinsels
de spinnenwebdraden
ontrafelen zich van mijn vel
ik lach zachtjes om mezelf
ben ik een dwaas…

© Hilly Nicolay


Mijn bijdrage voor de 21e Willem Wilmink dichtwedstrijd van afgelopen zondag.
‘een stem zegt dat ik plaats mag nemen’ is de zin die Anne Broeksma bedacht
voor deze wedstrijd en moest er letterlijk en ongewijzigd in voor komen.





10 maart 2017

KLEINACHTEN


hoe naar was de droom
de twist in mijn nachtgedicht
letters ze smeulden
in een grievend vuur

nog voor het morgenuur
daalde mijn bewoording neer
als droesem in een glas
onder sprankelende wijn

in een roes was ik
voor even weerloos klein
maar mijn gezond verstand
won het op het nippertje

ik zinspeelde mijn pijlen raak
op de uitdagende, vege draak


© Hilly Nicolay
10 maart 2017

 
Foto: H Tolboom



26 februari 2017

OPBLOEIEN


onverwachts die stilte
diep in mij

geen eindeloos
getouwtrek meer

niet meer draaien
woorden verfraaien

weken van heimwee
buigen naar rust

ik land op voeten
van mogen, niet moeten


© Hilly Nicolay
26 februari 2017

Foto: H Tolboom

17 januari 2017

WAT WAS EN IS...

beheerst
althans zo leek het
bewoog zich mijn leven
het afgelopen jaar

bagage onvolmaakt
nog onaangeroerd
stond al maanden klaar

om de hoek wachtte
de bedaarde boemel
op een tweevoudig spoor

het was tijd
ik moest instappen
maar voor ik het wist
reed hij alweer door

-

maar nu…
opnieuw waag ik de tocht
druk mijn neus wat
tegen het vensterraam

en zie…
het uitzicht is nog
bijna vlekkeloos
zo onvervalst

zelfs grandioos…

© Hilly Nicolay
17 januari 2017
Foto H Tolboom








5 december 2016

PLOVI, PLOVI

een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee

het water, water,
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw 

-

“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”

© Hilly Nicolay
5 december 2016

* Naar een Dalmatisch volksliedje*
 
Foto: H Tolboom





















20 november 2016

BLIKVELD

het is mij om het even
of het pad stokt
een muur breed en lang
ik zal hem breken

te lang, te vaak
al uitgeweken

zonder obstakels
kies ik de vele kleuren
de weelderige bladeren
zet mijn stappen merkbaar

mijn natuurlijke gang
zal tot leven komen
in de werkelijkheid
heb ik mijn eigen dromen

© Hilly Nicolay
20 november 2016

 
Foto: H Tolboom

14 november 2016

UITVOGELEN

hoe ervaar ik nu dat stille
in het kwetsbare brons

het druppelt melancholie
laat zich als een glasbel

in wat woorden pakken
spat uiteen op schriele takken

het gezwam rond stammen
en op het oude bankje

ontnemen me voor even
mijn mengelmoes van zorgen

ik weet me te herpakken
want ik zie hoe de vogel

op de bodem voedsel zoekt
voor de dag van morgen

© Hilly Nicolay
14 november 2016

 
Foto: H Tolboom

31 oktober 2016

BLAUWBORST

als ik aandachtig
naar zijn ogen kijk

zie ik een glans
hij leeft, hij geeft

zijn klanken uit
een hemelsblauwe borst

zo vind ik in hem
de verwondering

een wezen van
de scheppende vorst

© Hilly Nicolay
31 oktober 2016

Foto: H Tolboom