22 september 2011

SPOKEN IN DEMENTIE

hoe spoken een netvlies bestormen
beelden schetsen, onzichtbaar
zo zichtbaar dichtbij

grijze onverklaarbare tijden
laten de mens lijden
hoofdzaak is er niet meer bij

voeten wankelen door de dagen
handen die verlorenheid dragen
de duim, de vingers gekromd

een mond die wil spreken
in een herhaling
tot stilte verstomd

gedachten van een vader
gedachten van een kind

hoe bloeiend
blakend was eens de akker
schreef er de zwaluw zomertijd


ik smeek in een vraag, een verlangen
maak het eenzame hart wakker
vol van kracht en dragelijkheid

© Hilly Nicolay
27 december 2010
  
Foto: Hilly Nicolay

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen