OPGEWEKT

o, hemelse nacht

wonderbare lichtjespracht

kon ik je aanraken

even maar

jouw schijnsel vangen

in de palm van mijn hand

o, deze kroning

vredelievende engelenwoning

mocht ik monter schijnen

in volheid kleuren

tussen het betrokken grijs

op mijn levensreis

mag ik, kan ik

zo stel ik mezelf de vraag

want, ik wil het zo graag

© Hilly Nicolay

30 juli 2015

* voor de dichter Sunset

  vrij bij het gedicht: "dan mag ik, kan ik, wil ik heel graag”

Foto H Tolboom

NIET VREEMD

niet anders willen zijn

niet raar, niet bijzonder

niet leven bij het wonder

niet meer alleen

op een lege bank

in het overvolle park

niet een dwaling

een eenzelvige gestalte

frêle hangend in de mist

niet verloren

in een geschapen wereld

die niemand kent

niet de grijze droom

tussen de blozende slaap

maar weten wie je bent

© Hilly Nicolay

26 juli 2015

* Bij eenzaamheid en anders voelen

Foto  H Tolboom

TERUGTREKKEN

och

hoe stil is mijn zwijgen

deze avond

wanneer het Goddelijk licht

langzaam aangaat

gloeit over de twijgen

genoeg

het is gewoon genoeg

wat was komt niet terug

of toch…

weer dezelfde weg

behoedzaam volgen

telkens letten op…

aarzelend, steeds te laat

dan weer te vroeg…

© Hilly Nicolay

12 juli 2015

 

Foto H tolboom

ONDER VLEUGELS

Voor Merel

woorden

verlaten een mond

zweven tussen muren

rusten op een tafel

rollen op de grond

ogen lezen en staren

op een omslag

letters dansen nieuws

een stoel biedt houvast

door een wankele dag

thuis, een hof

een geborgen gebied

de merel toont zich

spreidt haar vleugels

en zingt haar lied

  

© Hilly Nicolay

17 juni 2015

Foto H Tolboom

AANGENAAM

waar warmte zich mengt

met geur en smaak
daar voelt het als thuis

schaduw draagt het licht

tilt het de morgen in

de dag maakt een start

schrijft weer verhalen

over het levende dorp

naar de daverende stad

-

de fiets staat klaar

nog een borstelstreek

door het koppige haar

ik peddel langs

een verpozende beuk

rood vlamt zijn bladerlied

blij, nu gewoon blij zijn

met een nieuwe kans

die het leven me weer biedt...

© Hilly Nicolay

1 juni 2015

Foto  H Tolboom

HET HART TRAANT

even, nog

toch…

woorden

werden niet uitgesproken

jij weet iets

wat ik niet weet

er schuilt een onzuivere klank

een scherpte in een groet

wanneer ik je ontmoet

even, nog

och…

ik laat het niet meer toe

in mijn gedachten

teken stilte

in mijn nachten

en wacht maar af…

© Hilly Nicolay

*dagboeknotitie *

ÉÉN ZWALUW KAN ME RAKEN

ze trokken weg de vogels

toen… in de herfst

vliegensvlug waren ze weg

voor ik er erg in had

kennen ze mijn missen

weten ze wel

dat ik in de lentenacht

naar ze op de uitkijk zal staan…

zien ze mijn vreugdetraan

wanneer ik hun vleugels hoor

de zachte slagen ruisend

door het morgenblauw…

mijn verlangen zo groot

reikt naar het leven

naar de kleine verenpracht

waar jij ook ooit zo van genoot

één zwaluw kan me raken

weet op een draadje

boven de wei

zomer voor mij te maken

© Hilly Nicolay

3 mei 2015

Foto H Tolboom

EEN HOGERE SFEER (poëziemiddag)

als regendruppels

komen klanken neer

zacht, toch vol vuur

stenen glanzen

libelle’s  dansen

op en neer

in het Goddelijk licht

o, ik zie het allemaal

het is of alles zich in dit ogenblik

deze minuten tot mij richt

vogels, ze zweven

het lenteleven op de melodie

en zie bloesemknoppen knikken

alles is in een hogere sfeer

de kikkers kwaken in het meer

niets te horen wat kan storen

het leven is goed

deze dag waarop

de dichter de dichter ontmoet

* bij pianomuziek van Marcel Kooijman

Foto H Tolboom

HET DIEPE GEVOEL (poëziemiddag)

ik hoor het ruisen

van het blad

ritseltonen in de snaren

dit beeld, deze klanken

ik wil ze bewaren

diep is het gevoel

rust is mijn doel

geen moeten

enkel het ontmoeten

van mezelf

vreugdevol weerklinkt

het hout

als de lentebloesem

waarin de vlinder

haar vleugels ontvouwt

och, laat mij enkel

maar zijn

als de hinde in het woud

dansend tussen het mos

liggen bij de stilte

nederig en klein

* bij gitaarmuziek van Christo van Dijck

 

Foto H tolboom

NIEUW BEGIN

vlindervleugels landen

op lentebloemenkopjes

speels en zacht ruisend

als wind onder ritselpapier

in de stilte zinnentuin

zoemen samenklanken

eerste hommellijfjes

vliegen in een lange zwier

-

opnieuw ademhalen

het laten van een zucht

de wind bolt zijn wangen

blaast regen uit de lucht

natte tegels drogen

voetstappen zoeken

het onbereisde pad

herkenning in ogen

en ik denk…

nooit heb ik nieuw

een beginnende lente

zo liefgehad…

© Hilly Nicolay

12 april 2015

Foto: H Tolboom

DE KRUISIGING

eens schreef U

wolkenkleuren

in een boog van hoop

voor morgen en later

liep over het water

genas met warme handen

het koud geworden kind

deelde vissen, broden

bracht voor mensen overal

licht in een donkere stal

sprak woorden

zo kostbaar

als liefdesbrokaat

aan verloren harten

Man van smarten

zie nu een doornenkroon

pijn en verdriet

valt U ten deel

zo in en in verlaten

ontreddering, de kruisiging

© Hilly Nicolay

Goede vrijdag

HOOFDWERK

ik ben het ogenblik

een reiziger, de passant

die zich telkens waagt

op een eindeloze tocht

een stoet van woorden

straks

meng ik me bevlogen

met open ogen in het gedruis

tussen vreemde voetstappen

met een vastberaden tred

ik ben het zelf

die het hoofd bezet

dromen wil verdichten

een eenheid wil bundelen

van lentelichten

als een vlammend vuur

dans ik mijn zinsverrukking

ik stapel, strijk en vier

mijn bestaan in letters

op blocnote of kreukelpapier

maar ach,

alles is meteen zoveel

hoe zou ik het geheel ooit

kunnen benoemen

het leven van een dichter

is immers veel te kort…

© Hilly Nicolay

23 maart 2015

...Geschreven voor de jaarlijkse 

Willem Wilmink dichtwedstrijd voor amateurs.

Zondagmiddag 22 maart was de finale, 

een samenzijn met dichters en gastdichters...