4 mei 2018

VERSCHIET

                                                                             Foto: H Tolboom

dat stukje twijfel
naast het weten

die traan nog
telkens naast de lach

het niet kunnen bevatten
toch ook glashelder

soms struikelen
naast de krachtige stap

de melancholie
naast de luchthartigheid

-

misschien mezelf
wat minder prangen

blijven vertrouwen
blijven verlangen

naar…


© Hilly Nicolay
4 mei 2018


12 opmerkingen:

  1. Wat heb je dit mooi beschreven .De vele menselijke gevoelens die we allemaal wel kennen .Blijven vertrouwen en verlangen mag want daar zijn we mensen voor .Jij beschrijft wat ik soms voel en zeg weleens ik heb twee kanten ,gevoel en verstand en weet soms niet welke te volgen ! Je woorden raken me echt .
    Lieve groetjes Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Elisabeth,

      Dankjewel voor de reactie.

      Twijfelen naast weten, het is een mens eigen.

      Lieve groet,
      Hilly

      Verwijderen
  2. Mooi zoekend gedicht. Onzekerheid houdt ons scherp, Hilly.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jan,

      Ja, denk wel dat het ons scherp houdt.
      Fijn jouw reactie, dankjewel.

      Verwijderen
  3. onze eeuwige twijfels, hilly, ons schipperen tussen yin en yan, eigen aan ons menszijn. maar telkens met die ene wensdroom..., knap verbeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een mooie reactie, dankjewel!

      Hartelijke groet,
      Hilly

      Verwijderen
  4. tja Hilly, dat heet mens zijn, dat twijfelen op weg naar sterk worden...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Dien, dat is wel zo.
      Sterk maar toch ook weer...

      x Hilly

      Verwijderen
  5. twijfelen .... het is zo menselijk
    maar weet dat er in ieder van ons wel een zaadje groeit dat het twijfelen verwarmt en laat groeien tot vertrouwen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi gezegd Micheline, dankjewel.

      Groet,
      Hilly

      Verwijderen