14 oktober 2016

STIJFHOOFDIG

hoor ik wel thuis
op de grenzeloze akker
die ik mezelf toedicht
is mijn blik, mijn aard
wel zo gerijpt om te oogsten
van het vers gezaaide koren…

of

zingt de straffe wind
een ander riedeltje voor mij
ben ik ongevoelig geworden
voor de wijze vinger
en wast de regen nu
mijn stijfkoppige oren…

© Hilly Nicolay
14 oktober 2016

* Een dagboeknotitie 
Foto: H Tolboom

8 opmerkingen:

  1. Neen hoor je bent niet ongevoelig geworden ... met jouw woordjes hier steeds weer zal dat nooit gebeuren

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Micheline, dankjewel voor jouw mooie woorden.

      Groetjes,
      Hilly

      Verwijderen
  2. Grappig, deze gedachtegang. Vooral de laatste regels. Ja, iets om over na te denken;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Coby, een mens denkt wat af:-)

      Fijn dat je er weer was.

      Groetjes,
      Hilly

      Verwijderen
  3. je hoort wel degelijk thuis, in de woordenwonderwereld!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn om te lezen!

      Dankjewel voor de reactie.

      Groet,
      Hilly

      Verwijderen
  4. Iemand die zulke mooie gedichten schrijft is zeker niet ongevoelig .Soms moeten we weleens bewust wat afstand nemen van dingen of zelfs mensen uit zelfbescherming .Zelf kon ik een echte stijfkop zijn en deed vooral mezelf veel verdriet daarmee ,nu ik ouder word ben ik veel milder geworden gelukkig.
    Lieve groetjes Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Elisabeth, dankjewel voor het aandachtig lezen!
      Afstand, ja soms kan het niet anders.

      Lieve groet,
      Hilly

      Verwijderen