20 augustus 2015

ONTBEREN

waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop

waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen

waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de winter juist
onze hoogtij gezinsdagen…
kinderen, pa en ma
rond het smyrna

waarom
heb ik het beeld
van houtje-touwtje jasjes
met zorg gebreide dasjes
naast elkaar op de kapstok
die warme eenheid
raak ik die kwijt…

waarom
schuift de zomereuforie
zich naar de achtergrond…
iemand heeft de deur gesloten
van het behouden huis
het plekje dat me zo kon bekoren
heeft wat van zijn glans verloren

© Hilly Nicolay
15 augustus 2015

*Bij het thema ‘Het behouden huis’
Eigen foto




HEMELVUUR

Zij las, hij las
woorden
symbolen van schaduw
transparant en licht
geprezen sterren
door elk gedicht

zij heeft, hij heeft
een verleden
zij leeft, hij leeft
zoekt snaren, uit zich
als een instrument
in toekomstdromen

een begroeting
ontmoeting
liet iets vertrouwds
een bron
een herkenning 
tot leven komen

© Hilly Nicolay
17 augustus 2015

*dichtersavond rond het kampvuur
  in Dwingeloo

 
Eigen foto

14 augustus 2015

OPGEWEKT

o, hemelse nacht
wonderbare lichtjespracht
kon ik je aanraken

even maar
jouw schijnsel vangen
in de palm van mijn hand

o, deze kroning
vredelievende engelenwoning
mocht ik monter schijnen

in volheid kleuren
tussen het betrokken grijs
op mijn levensreis

mag ik, kan ik
zo stel ik mezelf de vraag
want, ik wil het zo graag

© Hilly Nicolay
30 juli 2015

* voor de dichter Sunset
  vrij bij het gedicht: "dan mag ik, kan ik, wil ik heel graag”

Foto H Tolboom





26 juli 2015

NIET VREEMD

niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder

niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park

niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist

niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent

niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent


© Hilly Nicolay
26 juli 2015

* Bij eenzaamheid en anders voelen

Foto  H Tolboom

12 juli 2015

TERUGTREKKEN

och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond

wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen

genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug

of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen

telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg…


© Hilly Nicolay
12 juli 2015

 
Foto H tolboom


17 juni 2015

ONDER VLEUGELS

Voor Merel

woorden
verlaten een mond
zweven tussen muren
rusten op een tafel
rollen op de grond

ogen lezen en staren
op een omslag
letters dansen nieuws
een stoel biedt houvast
door een wankele dag

thuis, een hof
een geborgen gebied
de merel toont zich
spreidt haar vleugels
en zingt haar lied
  

© Hilly Nicolay
17 juni 2015


Foto H Tolboom

1 juni 2015

AANGENAAM

waar warmte zich mengt
met geur en smaak
daar voelt het als thuis

schaduw draagt het licht
tilt het de morgen in
de dag maakt een start

schrijft weer verhalen
over het levende dorp
naar de daverende stad

-

de fiets staat klaar
nog een borstelstreek
door het koppige haar

ik peddel langs
een verpozende beuk
rood vlamt zijn bladerlied

blij, nu gewoon blij zijn
met een nieuwe kans
die het leven me weer biedt...


© Hilly Nicolay
1 juni 2015



Foto  H Tolboom

18 mei 2015

HET HART TRAANT

even, nog
toch…

woorden
werden niet uitgesproken
jij weet iets
wat ik niet weet

er schuilt een onzuivere klank
een scherpte in een groet
wanneer ik je ontmoet

even, nog
och…

ik laat het niet meer toe
in mijn gedachten
teken stilte
in mijn nachten

en wacht maar af…

© Hilly Nicolay

*dagboeknotitie *


3 mei 2015

ÉÉN ZWALUW KAN ME RAKEN

ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had

kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…

zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…

mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven
naar de kleine verenpracht
waar jij ook ooit zo van genoot

één zwaluw kan me raken
weet op een draadje
boven de wei
zomer voor mij te maken


© Hilly Nicolay
3 mei 2015

Foto H Tolboom

26 april 2015

EEN HOGERE SFEER (poëziemiddag)

als regendruppels
komen klanken neer
zacht, toch vol vuur

stenen glanzen
libelle’s  dansen
op en neer
in het Goddelijk licht

o, ik zie het allemaal
het is of alles zich in dit ogenblik
deze minuten tot mij richt

vogels, ze zweven
het lenteleven op de melodie
en zie bloesemknoppen knikken

alles is in een hogere sfeer
de kikkers kwaken in het meer
niets te horen wat kan storen

het leven is goed
deze dag waarop
de dichter de dichter ontmoet


* bij pianomuziek van Marcel Kooijman


Foto H Tolboom

HET DIEPE GEVOEL (poëziemiddag)

ik hoor het ruisen
van het blad
ritseltonen in de snaren
dit beeld, deze klanken
ik wil ze bewaren

diep is het gevoel
rust is mijn doel
geen moeten
enkel het ontmoeten
van mezelf

vreugdevol weerklinkt
het hout
als de lentebloesem
waarin de vlinder
haar vleugels ontvouwt


och, laat mij enkel
maar zijn
als de hinde in het woud
dansend tussen het mos
liggen bij de stilte
nederig en klein

* bij gitaarmuziek van Christo van Dijck


 
Foto H tolboom

12 april 2015

NIEUW BEGIN

vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier

in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier

-

opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht

natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het onbereisde pad
herkenning in ogen

en ik denk…
nooit heb ik nieuw
een beginnende lente
zo liefgehad…

© Hilly Nicolay
12 april 2015


Foto: H Tolboom